"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi DAVA TÜRÜ :Boşanma Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından; kusur belirlemesi, tedbir nafakası ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Boşanma davası açılmadan önce davacı kocanın davalı kadına terk nedenine dayalı ihtar gönderdiği ve bu tarihten sonra taraflar arasında davalı kadının kusurlu olduğunu gösteren bir olay yaşandığı kanıtlanamamıştır. Gerçekleşen bu duruma göre davacı kocanın davalı kadının kusurlarını affettiği, en azından hoşgörüyle karşıladığı kabul edilmelidir. Öte yandan davacı kocanın birlik görevlerini ihmal etme, eşini aşağılama ve tehdit etme eylemleri nedeniyle boşanmaya neden olan olaylarda tam kusurlu olduğu, davalı kadının ise kusurunun bulunmadığı anlaşılmaktadır....
sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, kadın yararına 750,00 TL tedbir ve yoksulluk, 50.000,00 TL manevî, 40.000,00 TL maddî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir....
Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bozma ilamı doğrultusunda, erkeğin "boşanma iradesini Mahkemeye sunması, sık sık evi terk etmesi ve iş değiştirmesi, kıskançlık yapıp kadını kısıtlaması, başka kadınlarla tanışmak için mesajlaşmak sureti ile güven sarsıcı davranışta bulunması" nedenleriyle tam kusurlu olduğu, kadına yüklenebilecek ve ispat edilmiş bir kusurun bulunmadığı, boşanma hükmünün kesinleştiği gerekçesiyle erkek tarafından açılan boşanma davası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, kadın lehine 30.000,00 TL maddî ve 30.000,00 TL manevî tazminata ve kadın lehine erkeğin davasının reddi nedeniyle yargılama gideri ve vekâlet ücretine karar verilmiştir. VI. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-karşı davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B....
Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/177 Esas ve 2019/215 Karar sayılı dosyasından ceza aldığı, davalının davacıya hakaret ettiği, davacının evlilik birliğini devam ettirmesinin mümkün olmadığı, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında davalı erkeğin boşanmada tam kusurlu olduğu, kadın tarafından açılan boşanma davasının kabulü ile, 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, kadın yararına aylık 400,00 TL yoksulluk nafakası ve 20.000,00 TL maddî, 20.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur. B....
Davacı vekili, müvekkilinin davalı ile 26.06.2009 tarihinde evlendiğini, evlendikten iki ay sonra davalının “seni annene götüreyim biraz dinlen” diyerek müvekkilini annesinin evine bıraktığını, bir daha arayıp sormadığını, müvekkilinin evi terk etmek düşüncesi ile hareket etmemesi nedeniyle bütün ziynet eşyalarını ve çeyizlerini müşterek konutta bıraktığını, davalının müvekkili aleyhine terk sebebine dayalı boşanma davası açtığını belirterek listesini sunmuş olduğu ziynet ve çeyiz eşyalarının aynen iadesine, aynen iade mümkün olmadığı takdirde fazlaya dair talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL ziynet alacağı, 5.000,00 TL çeyiz alacağı olmak üzere toplam 15.000,00 TL’nin davalı taraftan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir....
Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; erkeğin, eşine eve dönmesi için terk ihtarı göndermekle eşinin ihtar istek tarihinden önceki kusurlu davranışlarını affettiği, en azından hoşgörüyle karşıladığı, affedilmiş veya hoşgörüyle karşılanmış olayların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeni ile açılmış boşanma davası için boşanma sebebi olarak kabul edilemeyeceği, kadına yüklenen kusurların dava tarihinden beş yıl önce başlayan fiili ayrılık döneminde yaşandığı, belirtilen olaylara ilişkin olup ihtar istek tarihinden sonra kadına yüklenebilecek kusurlu bir davranışın varlığının ispat edilmediği, kadına atfedilebilecek bir kusur bulunmadığına, başka bir ifadeyle önceki olaylar nedeniyle kadının affedilmiş, kusurlu davranışlarının en azından hoşgörü ile karşılanmış sayılmasına göre, erkeğin asıl davasının reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesinin doğru olmadığı, tarafların ayrı yaşadığı dönemde erkeğin kadına...
Gerekçe 1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacı erkek tarafından evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine dayalı olarak açılan ve erkeğin yargılamanın devamı sırasında ölümü üzerine evliliği ölümle sona ermesi nedeniyle ölen eşin mirasçısı tarafından 4721 sayılı Kanun'un 181 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca sağ kalan eşin kusurunun tespitine yönelik olarak devam eden boşanma davasında, davalı kadının boşanmaya yetecek derecede bir kusurunun varlığının ispatlanıp ispatlanmadığı, davacı erkeğin ölümünden önceki kısıtlık hali nedeniyle vesâyet makamından husumete izin kararı alınmadan hüküm kurulmasının yerinde olup olmadığı, yine davacı erkeğin ölümünden önceki kısıtlık hali nedeniyle vasisi tarafından özel yetki içeren vekâletname eksikliği yargılama aşamasında giderilmiş ise de bu durumun verilen kararın sıhhatini etkileyebilecek nitelikte bir eksiklik olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. 2....
CEVAP Davalı erkek cevap dilekçesinde özetle; davacının iddialarının hiçbirinin doğru olmadığını, eşini sevdiğini, eşinin, davalının yaşı ilerlediği, bakıma muhtaç hale geldiği için bakımından kaçtığını, evi bu yüzden terk ettiğini, evliliğinin otuz yıl sürdüğünü, bakmayınca kız kardeşinin evine sığındığını, hem boşanma davasını hem de nafaka ve tazminat taleplerini kabul etmediğini, davanın reddine karar verilmesini aksi halde 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminat talep etmiştir. III....
Buna göre davacı kadın, dava konusu ziynet eşyasının varlığını, evi terk ederken bunların zorla elinden alındığını veya götürülmesine engel olunduğunu, ispat yükü altındadır. Davacı taraf, iddiasını ispat için, taraflar arasında görülen boşanma davasına delil olarak dayanmıştır. İş bu dava ile aynı gün açılan ve İzmir 13. Aile Mahkemesinde görülen 2013/273 E. 2013/293 K. sayılı boşanma dosyasının incelenmesinde; dinlenilen davacı – karşı davalı kadın tanıkları S.. D.., Osman Dizdar, Sezai Dizdar ve Özde Gözler'in, davacı kadının davalı kocasından gördüğü şiddet nedeniyle evden ayrıldığını beyan ettikleri, davalı – karşı davacı koca tanığı A.. T..'...
Çok uzun süreli eylemli ayrılıkların evlilik birliğinin sarsılması nedeni sayılmasının, terke dayalı özel boşanma sebebine (TMK m. 164) ilişkin düzenlemeyi işlevsiz veya etkisiz duruma getireceğinden de söz edilemez. Çünkü, terk hukuki sebebiyle boşanma davası açılması için, eşlerden birinin samimi olarak ortak yaşamı yeniden kurmak isteğiyle diğerini ortak konuta çağırması, çağrılan eşin ise haklı bir sebep olmamasına karşın ortak konuta dönmemesi gerekmektedir. Oysa, uzun süreli eylemli ayrılıklarda, her iki eşin de ortak yaşamı sürdürmek gibi bir isteği/iradesi bulunmamaktadır. Dolayısıyla, uzun süreli eylemli ayrılıkları evlilik birliğinin sarsılması nedeni (TMK m. 166/1) saymak, terk hukuki sebebiyle açılan boşanma (TMK m. 164) davalarını etkilemez ve bu çözüm yolu terk hukuki sebebine dayalı boşanma davalarının seçeneği (alternatifi) gibi yorumlanamaz....
