Davalı-karşı davacı vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde; davalı müvekkilinin 2013 yılından beri işsiz olduğunu, davacının ise SGK'lı olarak halen çalıştığını ve bu sebeple nafaka artırım şartlarının oluşmadığını belirterek; nafaka artırım talebini içerir asıl davanın reddine, karşı davaları bakımından ise yoksulluk nafakasının kaldırılmasına, iştirak nafakalarının ise 150'şer TL'ye düşürülmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir....
Mahkemece; davanın kısmen kabulüne, 400,00 TL olan iştirak nafakasının 150,00 TL artırılarak 550,00 TL'ye çıkartılmasına, nafakaya karar tarihi başlangıç tarihi kabul edilerek her yıl ayrı bir hükme hacet kalmaksızın TÜİK'in açıklamış olduğu ÜFE oranında artırım yapılmasına karar verilmiş, hüküm davacı tarafından süresinde temyiz edilmiştir. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının sair temyiz itirazları yerinde değildir....
Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/126 Esas, 2013/376 Karar sayılı ilamı ile davacı için 400 TL tedbir nafakasına hükmedildiğini, aradan geçen sürede takdir edilen nafakanın ihtiyaçları karşılamada yetersiz kaldığını bu nedenle, tedbir nafakasının 600 TL 'ye yükseltilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili cevap dilekçesinde; talep edilen nafakayı ödeyecek gücünün olmadığını, bu nedenle davanın reddini istemiştir. Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile davacı için aylık 400 TL tedbir nafakasının 425 TL'ye yükseltilmesine, nafakanın 01/01/2016 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere gelecek yıllarda her yılın aynı tarihinde artırılmak kaydıyla ...oranında artırım yapılmasına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dava, tedbir nafakasının artırılması istemine ilişkindir....
Ancak, mahkemece yıllık artırım talebinin aylık artırım talebi olarak nitelendirilmek suretiyle "....nafakanın aylık arttırım talebinin kısmen kabulü ile ; Devlet tarafından belirlenmiş olan yıllık enflasyon oranında her yıl Ocak ayında söz konusu nafakanın arttırılmasına, " karar verilmiş olması doğru görülmemiş ise de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 1.fıkrasının son cümlesinde yer alan "..söz konusu nafakanın aylık arttırım talebinin kısmen kabulü ile; Devlet tarafından belirlenmiş olan yıllık enflasyon oranında her yıl Ocak ayında söz konusu nafakanın arttırılmasına," ifadesinin hüküm fıkrasından çıkarılarak; yerine "...söz konusu nafakanın her yıl , TÜİK'ce yayınlanan ÜFE oranında arttırılmasına." cümlesi yazılmak suretiyle 1086 sayılı HUMK.nun 438/7. (6100 sayılı HMK.nun geçici 3/2. maddesi) yollamasıyla hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 02.07. 2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi....
Mahkemece, taraflar hakkında başkaca bir sosyal ekonomik durum araştırması yapılmamıştır.Dosya içerisinde bulunan taraflar arasındaki boşanma ve nafaka artırım dava dosyalarının incelenmesinden, davalı kadının ev hanımı olduğu, çalışmadığı, geçimini aldığı nafaka ile sağladığı anlaşılmaktadır.Hukuk Genel Kurulunun yerleşik kararlarında "asgari ücretle çalışılmakta bulunulması" yoksulluk nafakası bağlanmasını veya yoksulluk nafakasının ortadan kaldırılmasını gerektiren bir durum olarak kabul edilmemiştir....
Y A R G I T A Y K A R A R I Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dilekçesi ile;...3.Aile Mahkemesinin 25.01.2008 tarihli artırım kararıyla yoksulluk nafakasının aylık 185 TL’ye çıkartıldığını; ancak ödenen yoksulluk nafakasının çok düşük kaldığını iddia ederek; yoksulluk nafakasının aylık 800 TL’ye çıkartılmasını talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilerek, davacı tarafa ödenen yoksulluk nafakasının aylık 400 TL'ye çıkartılması yönünde hüküm tesis edilmiş; hüküm davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir....
Y A R G I T A YK A R A R I Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacılar vekili dilekçesi ile; ... 2.Aile Mahkemesinin 17.05.2004 tarihli artırım kararıyla yoksulluk nafakasının 100 TL’ye, iştirak nafakasının da 75 TL’ye çıkartıldığını; ancak, küçüğün 18 yaşını ikmali ile nafakanın kesildiğini, yoksulluk nafakasının da 200 TL olarak ödenmekle birlikte çok düşük kaldığını iddia ederek; yoksulluk nafakasının 600 TL’ye çıkartılmasını, yüksek öğrenime devam eden davacı ... için ise aylık 500 TL yardım nafakasına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir....
Mahkemece,100 TL yoksulluk nafakasının kararın kesinleşmesinden sonra takip eden her yıl başında Devlet İstatistik Enstitüsü (Türkiye İstatistik Kurumu) tarafından yayınlanan Üfe oranında artırılmasına, karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Tarafların boşanmalarına ilişkin Çine Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemesi'nin 2014/65 Esas 2014/266 Karar sayılı ilamında hüküm altına alınıp kesinleşen yoksulluk nafakası miktarı 200 TL dir.Mahkemece hükmedilen üfe oranındaki artışın bu miktar dikkate alınarak yapılması gerekirken 100 TL üzerinden artırım yapılması doğru görülmemiştir....
Hal böyle olunca, mahkemece; yukarıda açıklanan ilke ve esaslar dikkate alınmak suretiyle davacı kadının yoksulluk nafakası artırım talebi yönünden ...’in yayımladığı ÜFE artış oranı dikkate alınmak suretiyle davacı lehine hükmedilecek yoksulluk nafakasının belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ve değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. ......
Buna göre, önceki artırım davasının açıldığı 20.06.2012 tarihi ile eldeki artırım davasının açıldığı 04.09.2013 tarihi arasında yaklaşık 15 ay geçmiştir. Aradan geçen bu sürede davacının ihtiyaçları doğal olarak artmış, davalının gelirinde de en az ÜFE oranında iyileşme meydana gelmiştir. Hal böyle olunca; tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, iki dava tarihi arasındaki endeks artış oranları ve TMK'nun 4. maddesinde vurgulanan "hakkaniyet" ilkesi de dikkate alınarak nafakanın en azından ÜFE endeksi artış oranında artırılmasına karar verilmesi gerekirken, tümden reddedilmiş olması doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir....
