Dava, kiralananın 2886 sayılı yasa gereğince süre bitimi nedeniyle tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Davacılar vekili, dava dilekçesinde, 07.05.2010 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi ile dükkanı kiraya verildiğini kiralananın halen işyeri olarak kullanıldığını ve 2286 sayılı yasaya göre yeniden ihaleye çıkarılacağı için kiralananın tahliye edilmesi istemiştir....
Dava, kiralananın 2886 sayılı yasa gereğince süre bitimi nedeniyle tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Davacılar vekili, dava dilekçesinde, 07.05.2010 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi ile dükkanı kiraya verildiğini kiralananın halen işyeri olarak kullanıldığını ve 2286 sayılı yasaya göre yeniden ihaleye çıkarılacağı için kiralananın tahliye edilmesi istemiştir....
Dava, kiralananın 2886 sayılı Yasa gereğince süre bitimi nedeniyle tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Davacılar vekili, dava dilekçesinde, 07.05.2010 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi ile dükkanı kiraya verildiğini kiralananın halen işyeri olarak kullanıldığını ve 2286 sayılı yasaya göre yeniden ihaleye çıkarılacağı için kiralananın tahliye edilmesi istemiştir....
Davalı kiralananın 6570 sayılı yasaya tabi olduğunu, sözleşmenin kendiliğinden yenilendiğini, 6570 sayılı yasadaki tahliye nedenlerinden hiçbirinin bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece kiralananın 2886 sayılı yasaya göre kiralanmadığı, 6570 sayılı yasanın 7.maddesinde sayılan tahliye sebeplerine dayanılmadığı, 6570 Sayılı Yasa'ya tabi taşınmazlar hakkında sözleşme süresinin sona ermesi sebebine dayanılarak tahliye istenemeyeceğinden sözedilerek davanın reddine karar verilmiştir....
Dava, işyeri ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkin olup, mahkemece kiralananın 6570 Sayılı Yasaya tabi olmadığından feshi ihbar nedeniyle tahliyeye karar verilmiş hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir. Borçlar Kanununa tabi süresiz sözleşmelerde feshi ihbar süresi bu kanunun 262.maddesi hükmüne göre belirlenir. Anılan madde hükmü gereğince süresiz sözleşmelerde 6 (altı) aylık dönem için 3 (üç) ay önceden kiracıya feshi ihbar tebliğ ettirilmesi ve o dönem sonunda tahliye davası açılması gerekir. Altı aylık dönemin birinde tebliğ ettirilen feshi ihbar ancak bu dönem sonunda dava açma hakkı verir. Bu feshi ihbar sonraki dönem için kullanılamaz. Borçlar Kanununun kapsamına giren yerlerin tahliyesi için feshi ihbar yeterli olup, başka bir sebep aramaya gerek yoktur. Olayımızda;Taraflar arasında 15.4.2001 başlangıç tarihli ve 7 yıl 8 ay süreli kira sözleşmesi konusunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır....
Dava 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 355. maddesi gereğince açılan tazminat davasıdır. Belirtilen yasa hükmüne göre kiraya veren ihtiyaç sebebiyle kiralananın boşaltılmasını sağladığında, haklı sebep olmaksızın, kiralananı üç yıl geçmedikçe eski kiracısından başkasına kiralayamayacağı düzenlenmiş olup benzer düzenleme mülga 6570 sayılı yasanın 15. Maddesinde de bulunmaktadır. Yasa ile kiralananın tahliyesi için dava açılması ve tahliye davasında verilecek olan kiralananın tahliyesine dair hükmün ilamlı icra yolu ile infazı sonucunda kiralananın tahliye edilmesi hali öngörülmüştür. Eldeki davada davacı, davalı tarafından gönderilen ve kiralananın konut ihtiyacı nedeni ile tahliyesi isteğini içeren ihtarname üzerine herhangi bir mahkeme kararı ve icra işlemi olmadan, taşınmazı kendi rızasıyla tahliye etmiştir....
sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 6.Hukuk Dairesinin 18.12.2007 gün ve 2007/11857-14058 sayılı ilamı ile; (...Dava, feshi ihbar nedeniyle kiralananın tahliyesine ilişkindir. Mahkeme istemin reddine karar vermiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Davacı vekili, dava dilekçesinde, dava konusu kiralananın büfe vasfında olup, gayrimusakkaf niteliğinde bulunduğunu, söz konusu büfenin tahliyesi için Borçlar Kanununun 262/3. maddesi gereğince ,akdin feshedileceğini bildirir ihtarnamenin davalıya tebliğ ettirilmesine rağmen kiralananın tahliye edilmediğinden bahisle feshi ihbar nedeniyle kiralananın tahliyesini talep etmiştir. Davalı, kiralananın 6570 Sayılı Yasaya tabi olduğunu, davanın süresinde açılmadığını,sözleşmenin 10. maddesi gereğince kendilerine 15 günlük süre verilmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece istemin reddine karar verilmesi üzerine, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir....
Dava iktisap ve ihtiyaç sebebiyle kiralananın tahliyesine ilişkindir. Mahkemece ihtiyacın samimi olduğundan söz edilerek kiralananın tahliyesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Davacı vekili, dava dilekçesinden, müvekkilinin kiralananın bulunduğu binayı satın aldığını, 6570 sayılı Kanunun 7/d maddesi gereğince davalı kiracının mecurdan tahliyesi zarureti hasıl olduğunu, binayı yıkarak ve yeniden inşa ederek ihtiyacında kullanacağını bildirmiş ve kiralananın tahliyesini istemiştir. Mahkeme ihtiyaç iddiasının samimi olduğunu belirterek kiralananın tahliyesine karar vermiştir. 6570 sayılı Kanunun 7/ç maddesi gayrimenkulu yeniden inşa veya imar maksadı ile esaslı surette tamir, tevsii ve tadili bir tahliye sebebi olarak kabul etmiş, bu tahliye sebebi sonucu ameliyenin bitmesinden sonra sonuçları bakımından aynı kanunun 15. maddesinin ç fıkrasında düzenleme getirmiş, bu yerin eski kiracıya teklifini öngörmüştür....
Uyuşmazlık, akde aykırılık nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Davacı vekili, dava dilekçesinde, davalı kiracının kira bedellerini ve apartman aidatlarını sürekli olarak geciktirdiğini, defalarca ihtarname çekilmesine neden olduğunu, maddi ve manevi olarak müvekkilini zor durumda bıraktığını ileri sürerek feshi ihbar ve akde aykırırlık nedeniyle kiralananın tahliyesine karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili, dava konusu kiralananın 6570 Sayılı Yasa kapsamında bulunduğundan feshi ihbar yoluyla tahliyesinin istenemeyeceğini, kira parası ve aidat ödemelerinin geç yapılmasının akde aykırılık teşkil etmeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur. Borçlar Kanunu’nun 256. maddesi hükmü uyarınca kiracı kiralananı kira süresi boyunca tam bir ihtimam dairesinde kullanmak zorundadır....
Yeni malik seçimlik hakkını kullanarak davayı 6570 sayılı yasanın 7/d maddesine göre açmış ise anılan yasa maddesinde açıkça belirtildiği gibi sadece ihtiyaç sebebiyle yasada belirtilen sürelerden yararlanarak dava açabilir. Bu halde kiralanın olduğu gibi veya basit tadilatlarla ihtiyaca uygun olduğunun saptanmış olması gerekir. Öte yandan Dairemizce de benimsenen Hukuk Genel Kurulunun 01.10.1997 tarih ve 1997/6-630 ve 762 sayılı kararında da belirtildiği gibi özel teşebbüslerin ticaretini genişletme amacı ve bu doğrultudaki gereksinimleri (ihtiyaçları) 6570 sayılı yasada tahliye sebebi olarak tanımlanan zorunlu ihtiyaç olarak kabul edilmesi gerekir. Olayımızda davacı davasını iktisaba dayandırmış ve 6570 sayılı yasanın 7/d maddesine göre bu davayı açmıştır. Davacı kiralananın bitişiğindeki işyerinde aynı işi (restoran) yaptığını, tadilat sonrası aradaki duvarın kaldırılarak mevcut işyerini büyütmek istediğini bildirmiştir....
