"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi Gereği görüşülüp düşünüldü: Sanık müdafiinin, sanığın yokluğunda verilen 21.04.2015 tarihli hükme yönelik infaz durdurma ile birlikte eski hale getirme talebinde bulunması üzerine mahkemece 11.12.2015 tarihinde sanık müdafiinin eski hale getirme ve infazın durdurulması taleplerinin reddine dair ek karar verildiği, sanık müdafiinin ek kararı temyiz ettiği, bunun üzerine itiraz merciince ek kararın hukuka uygun olduğundan bahisle sanık müdafiinin itirazının reddine dair ek karar verildiği, eski hale getirme talebi hususunda karar verme yetkisinin CMK.nın 42/1. maddesine göre hükmü temyizen incelemekle görevli Yargıtay'a ait olduğu gözetilmeksizin, eski hale getirme talebinin reddine dair ek karar ile itiraz merciince verilen ek kararın hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilerek söz konusu ek kararların kaldırılarak yapılan incelemede; Sanığın yokluğunda verilen hükmün duruşmada bildirdiği adrese tebliğe çıkarıldığı ve bu adrese...
Ancak; İcra ve İflas Yasasının 30.maddesinde bir işin yapılmasına (yerine getirilmesine) ilişkin ilamların ne şekilde infaz edileceği açıkca hükme bağlanmış olup; somut olayda mahkemece, balkonun davalıya verilen süre içinde eski hale getirilmesine hükmedilmesiyle yetinilmesi gerekirken, kararda "bu süre zarfında eski hale getirilmediği takdirde masraflar davalıdan alınmak koşulu ile balkonun eski hale getirilmesi için davacı tarafa yetki verilmesine" denilmek suretiyle infaz aşamasında yapılacak işleri de kapsar biçimde hüküm kurulmuş olması doğru değil ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, mahkeme kararının hüküm fıkrasının 1 nolu bendinin 4. satırında yer alan "bu süre zarfında eski hale getirilmediği takdirde masraflar davalıdan alınmak koşulu ile balkonun eski hale getirilmesi için davacı tarafa yetki verilmesine" cümlesinin metinden çıkartılarak hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 21.06.2010 gününde oybirliğiyle...
"İçtihat Metni"Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : TCK’nın 85/2, 62/1, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet, eski hale getirme ve temyiz talebinin kabulüne dair ek karar Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Eski hale getirme talebinin, temyiz inceleme mercii Yargıtay’ın ilgili dairesi olduğundan, sanık müdafinin sanığın öğrenme üzerine vaki temyiz ve eski hale getirme isteği yerinde görülmekle, mahkemece verilen sanık müdafinin eski hale getirme isteminin kabulüne ilişkin karar hukuki değerden yoksun olmakla, eski hale getirme talebinin kabulüne ilişkin ek kararın kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede; Sanığın yokluğunda 18.01.2016 tarih, 2014/296-2016/30 sayılı kararı ile 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, bu kararın 01.02.2016 tarihinde aynı adreste birlikte ikamet ettiği annesine tebliğ edildiği...
Ceza Dairesi’nce 21.11.2019 tarihli ek karar ile temyiz talebinin reddine karar verildiği ve bu ek karara karşı sanık tarafından 03.12.2019 tarihli dilekçe ile eski hale iade ve 21.11.2019 tarihli Bölge Adliye Mahkemesi ek kararı temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Hükümlü hakkında ilk derece mahkemesince yapılan yargılama sırasında duruşmadan bağışık tutulup tutulmadığı sorulmadan bu hususta karar alınmadan hüküm kurulduğu, savunma hakkı kısıtlandığı iddiasında bulunularak eski hale getirme talebinde bulunulmuş ise de, hükümlü yargılama sırasında her celse SEGBİS sistemi ile duruşma salonuna bağlandığı ve huzurunda son söz sözü de sorularak usule uygun şekilde hüküm kurulduğu, eski hale getirme şartlarının bulunmadığı anlaşılmakla, Hükümlünün kesinleşen mahkumiyet hükümlerinin 7188 sayılı Yasanın 29. maddesi ile CMK'nın 286/3. fıkrası olarak eklenen temyiz edilebilecek suçlardan olmaması ve eski hale getirme şartlarının oluşmaması nedeni ile eski hale getirme ve temyiz...
"İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atma nedeniyle eski hale getirme aksi halde eski hale getirme bedeli ile ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R – Dava, kamulaştırmasız el atma nedeniyle eski hale getirme aksi halde eski hale getirme bedeli ile ecrimisil istemine ilişkindir. Mahkemece, eski hale getirme isteminin şartları oluşmadığından reddine, ecrimisil talebinin kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir. Arazi netilğindeki taşınmaza net gelerine göre ecrimisil belirlenmesi yöntem olarak doğrudur....
birlikte temyiz talebinde de bulunduğu anlaşıldığından, yerel mahkemenin eski hale getirme talebinin kabulüne ilişkin 02.01.2019 tarihli ek kararı hukuki değerden yoksun kabul edilip bu karar kaldırılmak suretiyle yapılan incelemede: 5271 sayılı CMK'nın “Eski Hâle Getirme” başlıklı 40. maddesinin birinci fıkrasında; kusuru bulunmaksızın bir süreyi geçirmiş olan kişinin eski hale getirme isteminde bulunabileceği, aynı maddenin ikinci fıkrasında; kanun yoluna başvuru hakkı kendisine bildirilmemesi halinde de, kişinin kusursuz sayılacağı belirtilmiştir....
Süresinde yapılamayan işlemle ulaşılmak istenen sonuca, nihai kararın temyiz edilmesi suretiyle ulaşılması mümkün olduğundan eski hale getirme talebinde bulunulamaz. Yargılamadan el çekmiş olan mahkemelerin eski hale getirme yoluyla verdikleri nihai kararı değiştirme ya da ortadan kaldırmaları da usulen mümkün değildir. Yukarıda açıklanan nedenlerle somut olayda eski hale getirme koşulları oluşmamıştır. Mahkemece davacı vekilinin eski hale getirme talebinin reddi ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi....
Davacı vekili dava dilekçesinde, davacıya ait 27 adet dükkanın 01/08/2005 başlangıç tarihli yazılı kira sözleşmesi ile davalıya kiralandığını, yine 01/01/2007 başlangıç tarihli yazılı kira sözleşmesi uyarınca da aynı binadaki 5 adet bağımsız bölümün kiralandığını, kiracı tarafından, kiraya konu bağımsız bölümlerde tadilat yapıldığını, davalının 28/03/2014 tarihli ihtarname ile kira sözleşmesini süresinden önce feshettiğini, 30/06/2014 tarihinde bütün taşınmazların anahtarı teslim edilmeksizin boşaltıldığını, kira sözleşmelerinde açıkça taşınmazın eski hale getirilmesi kararlaştırıldığı halde taşınmazın eski hale getirilmediğini, Manavgat Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/57 D.İş sayılı dosyada eski hale getirme bedelinin 115.870 TL, gereken sürenin 45 gün olduğunun tespit edildiğini, davalının Haziran kirasını 2.299 TL eksik ödediğini, davalının kira dönemlerine ait kira bedellerinden sorumlu olduğunu belirterek eski hale getirme bedeli 115.870 TL, eski hale getirme süresi 45 günlük süre...
Mahkemece, ecrimisil ve eski hale getirme bedelinin taleple bağlı kalınarak davalı EPDK'dan tahsiline, davalı .... yönünden husumetten reddine karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir. Davalı ....yönünden husumet nedeniyle davanın reddine, mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca ecrimisil bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak; Dava konusu taşınmazın eski hale getirme bedeli zemin bedelinden fazla ise zemin bedeline, az ise eski hale getirme bedeline hükmedilmelidir....
halinde, inceleme merciinin Yargıtay’ın ilgili dairesi olduğu ve sanık müdafiinin 23.07.2015 hakim havale tarihli dilekçesi ile eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunduğu anlaşıldığından, yerel mahkemenin eski hale getirme talebinin kabulüne ilişkin 21.08.2015 tarihli ek kararı hukuki değerden yoksun kabul edilip bu karar kaldırılmak suretiyle yapılan incelemede: 5271 sayılı CMK'nın “Eski Hâle Getirme” başlıklı 40. maddesinin birinci fıkrasında; kusuru bulunmaksızın bir süreyi geçirmiş olan kişinin eski hale getirme isteminde bulunabileceği, aynı maddenin ikinci fıkrasında; kanun yoluna başvuru hakkı kendisine bildirilmemesi halinde de, kişinin kusursuz sayılacağı belirtilmiştir....
