YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2023/13865 E.  ,  2024/1019 K.
"İçtihat Metni"...
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
ASIL KARAR TARİHİ : ...
EK KARAR TARİHİ : ...
SAYISI : 2001/237 E., 2003/1016 K.
HÜKÜMLÜ : ...
SUÇLAR : Zorla ırza geçme, alıkoyma
KARAR : Uyarlama kararı verilmesine yer olmadığına
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun reddi

Hükümlü hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında, birlikte yargılandığı diğer sanık ...'nın reşit olmayan mağdureyi zorla kaçırıp alıkoymasına feri iştirakinden cihetle, 765 sayılı mülga Türk Ceza Kanunu'nun (765 sayılı Kanun) 65 inci maddesinin ikinci fıkrası yollamasıyla aynı Kanun'un 416 ncı maddesinin birinci, 418 inci maddesinin ikinci ve 430 uncu maddesinin birinci fıkraları ile 31, 33 ve 40 ıncı maddelerince cezalandırılması istemine matuf olarak açılan dava neticesi, ırza geçme ve alıkoyma suçlarına iştirakten, 765 sayılı mülga Kanun'un 65 inci maddesinin ikinci fıkrasının yollamasıya ırza geçme suçundan aynı Kanun'un 416 ncı maddesinin birinci, 65 inci maddesinin üçüncü, 31 ve 33 üncü maddelerince 3 yıl 6 ay ağır hapis ve 3 yıl 6 ay süre ile kamu hizmetlerinden yoksun bırakılıp, kısıtlanmasına; alıkoyma suçundan ise aynı Kanun'un 430 uncu maddesinin birinci, 65 inci maddesinin birinci fıkralarınca 2 yıl 6 ay ağır hapis cezası ile mahkumiyetine ve aynı neviden hürriyeti bağlayıcı cezalarının, Kanun'un 71 inci maddesince içtiması ile neticeten 5 yıl 12 ay süreyle ağır hapis cezası ile tecziyesine ilişkin verilen Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.12.2003 tarihli ve 2001/237 Esas, 2003/1016 Karar sayılı karar, Yargıtay 5. Ceza Dairesi'nin 07.02.2005 tarihli ve 2004/7764 Esas, 2005/219 Karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleşmiştir.

2. Lehe Kanun'un belirlenmesine dair incelemenin dosya üzerinden yapılması nedeni ile süreçte diğer sanık ... yönünden bozulduğu görülen ve mercii kararı ile kesinleşen Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.06.2005 tarihli ve 2001/237 Esas, 2003/1016 Karar sayılı ek kararı gereği aynen infazına karar kılınan hükümleri infaz edip, 03.11.2006 tarihinde de koşullu olarak salıverilen ve fakat, bu sefer bihakkın tahliye tarihi içinde işlediği başkaca kasıtlı bir suçtan kesinleşen mahkumiyet hükmünden dolayı Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.02.2013 tarihli 2013/250 Değişik iş sayılı kararı ile koşullu salıverme kararı geri alınan, müdafii ve hükümlü tarafından yapılan itirazları mercii Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.03.2013 tarihli ve 2013/271 Değişik iş; 15.03.2013 tarihli ve 2013/315 Değişik iş no'lu kararlarla kesin olarak reddedilip, bu yönde yapılan kanun yararına bozma istemi yerinde görülmeyen, süreçte yaptığı diğer başvurularının da reddedildiği anlaşılan, iş bu sebepten ötürü ceza infaz kurumundan gönderdiği 11.10.2022 tarihli dilekçesi ile uyarlama isteminde bulunup, koşullu salıverilmesinin geri alınmasına dair verilen karara itiraz eden hükümlünün uyarlama talebi, Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.10.2022 tarihli ve 2001/237 Esas, 2003/1016 Karar sayılı ek kararı ile reddedilmiştir.

3. 01.11.2022 tarihinde ek kararı tebliğ alması sonrası hükümlü, 07.11.2022 tarihli dilekçe ile Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.10.2022 tarihli ve 2001/237 Esas, 2003/1016 Karar sayılı ek kararına itirazda bulunmuştur.

4. Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.12.2022 tarihli ve 2022/1238 Değişik iş sayılı kararı ile hükümlünün itirazı hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve itirazının temyiz talebi olarak kabulü ile dosyanın ilgili Yargıtay Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmiştir.

5. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.10.2023 tarihli, temyiz isteminin reddi görüşünü içerir Tebliğnamesi ile dosya, Yargıtay 5. Ceza Dairesine tevdi edilmiştir.

6. Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 27.11.2023 tarihli ve 2023/10074 Esas, 2023/1399 Karar sayılı görevsizlik kararı ile dosya, Dairemize gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Hükümlünün Temyiz İsteği
Usul ve kanuna aykırı karar verildiği ve sair hususlara ilişkindir

III. GEREKÇE
5252 sayılı Kanun'un 9 uncu maddesinin birinci fıkrası, 1 Haziran 2005 tarihinden önce kesinleşmiş hükümlerle ilgili olarak 5237 sayılı Kanun'un lehe olan hükümlerinin derhal uygulanabileceği hallerde duruşma yapılmaksızın da karar verilebileceğini öngörmüşse de; sonradan yürürlüğe giren kanunla suçun unsurlarında, sair cezalandırılabilme şartlarında, suçun karşılığında öngörülen ceza yaptırımlarında ve bir cezaya mahkum olmaya bağlı kanuni neticelerindeki değişikliklerin ve bunların uygulama olanaklarının değerlendirilebilmesi, olaya tatbik imkanı bulunan yasaların leh aleyhteki hükümleri ayrı ayrı ele alınarak sonuçlar karşılaştırılıp, lehe olan yasanın belirlenebilmesi, değişen temel ceza ve artırım indirim oranları belirlenirken takdirin doğru kullanılabilmesi ve gerektiğinde kesinleşen önceki hükümde değişiklik yapılabilmesi için duruşma açılıp tüm bunların neden ve gerekçeleri ile her iki yasayla ilgili değerlendirme sonuçlarının denetime olanak verecek biçimde kararda gösterilerek hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden dosya üzerinde yazılı şekilde karar verilmesi, bozmayı gerektirmiştir.

01.11.2022 tarihinde tebliğ alması sonrası hükümlünün, 07.11.2022 tarihli dilekçesi ile ek karara itiraz etmesi karşısında Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.10.2022 tarihli ve 2001/237 Esas, 2003/1016 Ek Karar sayılı kararına yönelik hükümlünün temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.02.2024 tarihinde karar verildi.

...