YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2023/13555 E.  ,  2024/938 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/1640 E., 2023/1512 K.
SUÇ : Nitelikli cinsel istismarı
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
1. İstanbul Anadolu 17. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.05.2023 tarihli ve 2022/592 Esas, 2023/258 Karar sayılı kararı ile sanığın, işe almak için ofisine çağırdığı katılanı koltuğa yatırdıktan sonra katılanın iki kolunu birleştirerek, kıyafetlerinin üzerinden katılanın göğüslerine dokunup, yanağından ve dudağından öpmeye çalışması, ancak katılanın, sanığı itekleyerek kaçması şeklinde gerçekleşen eylemler neticesinde sanık hakkında nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, 35 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 06.09.2023 tarihli ve 2023/1640 Esas, 2023/1512 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık ve Müdafiinin Temyiz İstemleri
Olaya ilişkin herhangi bir görgü tanığının bulunmadığı gibi katılanın doktor raporunda da olay sonucu oluşmuş bir lezyonun bulunmadığına, katılanın olayı kurgulayarak sanığa iftira attığına, dosyadaki somut delillerin mahkumiyet için yeterli olmadığına yöneliktir.

III. GEREKÇE
Sanığın, işe almak için ofisine çağırdığı katılanı, koltuğa yatırdıktan sonra katılanın iki kolunu birleştirerek, kıyafetlerinin üzerinden katılanın göğüslerine dokunup, yanağından ve dudağından öpmeye çalışması ancak katılanın, sanığı itekleyerek kaçması şeklindeki eylemine ilişkin olarak başladığı icrai hareketlerini sonuna kadar götürebilme imkanı bulunduğu halde katılanın aşılabilir mukavemeti dışında ciddi bir engel neden olmaksızın kendiliğinden bıraktığı anlaşılmış olup mevcut haliyle sübuta eren eylemin 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen cinsel saldırı suçunu oluşturduğu gözetilerek hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek nitelikli cinsel saldırıya teşebbüsten mahkumiyet kararı verilmesi karşısında, anılan karara yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

Açıklanan nedenlerle Tebliğnamede hükmün onanmasını isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR
Gerekçede açıklanan nedenlerle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 06.09.2023 tarihli ve 2023/1640 Esas, 2023/1512 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İstanbul Anadolu 17. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.02.2024 tarihinde karar verildi.

...