YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2023/12761 E.  ,  2024/917 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/1075 E., 2023/1424 K.
SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İzmir 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.04.2023 Tarihli ve 2022/111 Esas, 2023/121 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci ve üçüncü cümleleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 12.07.2023 Tarihli ve 2023/1075 Esas, 2023/1424 Karar sayılı kararı ile; katılan ile katılan mağdur vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 268 inci maddesinin üçüncü fıkrası (e), 273 üncü maddesi ve aynı Kanun'un 279 uncu maddesinin birinci (b) ve son fıkraları uyarınca süreden reddi ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilip hükmün kaldırılarak, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci ve üçüncü cümleleri uyarınca 5 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Özetle, sanığın tüm aşamalarda samimi ve istikrarlı beyanlarda bulunduğuna, sanığın sadece elini mağdurun omuzuna koyarak ne olduğunu sorduğuna ve başkaca bir eylemde bulunmadığına, olayın gerçekleştirildiği iddia edilen yerin istismar eylemine uygun olmadığına, sanığın eylemi gerçekleştiren kişi olması halinde kaçması gerekirken yanlış anlaşılmayı düzeltmek için kolluk kuvvetleri gelene kadar olay yerinde beklediğine, mağdurun anlatımlarının dokunmaya çalışmıştı şeklinde muallakta kaldığına, mağdur ve sanığın iddia edilen olay anında durağan olmayıp hareket halinde olduklarına, sanığın mağduru takip etme kastının kendisini anlatma çabasından kaynaklandığına bu durumun sanığın aleyhine yorumlanmaması gerektiğine, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, sanık hakkında hüküm kurulurken alt sınırdan uzaklaşmayı gerektiren bir neden bulunmadığına, takdiri indirimin uygulanmadığına kararın bu yönleriyle de hukuka aykırı olduğuna, kararın hukuka aykırı olması sebebiyle bozulmasına ve sanığın tahliyesine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Vekilinin Temyiz İstemi
Özetle, sanığın eyleminin sarkıtılık düzeyinde olmadığına ve istismar boyutunda kaldığına, eylemin çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmadığının tartışılmasına ve kararın bu yönleriyle hukuka aykırı olup bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince; ''mağdur çocuğun ÇİM'de alınan ve çözümü yapılarak dosya içerisine eklenen ifadesinin içeriği, ifade içeriğinde maruz kaldığı eylemi somut ve net bir biçimde ifade etmiş oluşu, tanık olarak dinlenen ...'in mağdur çocuğun maruz kaldığını iddia ettiği cinsel eylemin hemen sonrasındaki tepkilerine yönelik mağdur çocuğun beyanını destekler nitelikte ve hayatın olağan akışına uygun anlatımları ile beyanında sanığın olay sonrası tepkilerini de detaylandırması ve nihayetinde sanığın suç tarihinde mağdur çocukla arasında -cinsel kasıt taşımayan ve cinsel bölgeleri hedef almayan nitelikte- tensel temasın olduğu yönündeki tevil yollu ikrarı birlikte değerlendirildiğinde, mağdur çocuğun tanık anlatımı ile de kısmen desteklenen beyanına üstünlük tanınmış, sanığın savunmasının ise suçtan kurtulmaya dönük olduğuna kanaat getirilmiş olup, sanığın suç tarihinde cinsel arzularını tatmin kastıyla 12 yaşından küçük olan mağdur çocuğun giysisinin içerisine elini sokup kalça kısmına dokunduğunun, mağdur çocuğun sanığın elini ittirip koşmasına rağmen eylemini devam ettirmeye çalıştığının sübut bulduğu, bu bağlamda mağdurun giysisinin içerisine elini sokarak işlediği eylemin niteliği, gerçekleştirme biçimi ve eylemini devam ettirmeye çalışması hususları göz önüne alındığında sanığın sarkıntılık kastını aşacak şekilde hareket ettiği ve eylemin TCK'nın 103/1 maddesi kapsamında kaldığına kanaat getirildiği, ez cümle dosyadaki deliller çerçevesinde sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğu anlaşıldığından, " şeklindeki gerekçeyle hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Suçun sabit olduğu kabul edilerek sanığın eyleminin niteliği, oluş şekli ve süresi, olayın meydana geldiği yer gözetildiğinde ani ve kesik hareketlerle işlendiği ve bu nedenle cinsel arzuları tatmine yönelik hareketin sarkıntılık düzeyinde kaldığı değerlendirilip buna göre hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
Sanık hakkında kurulan hükümde yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen yargılama neticesinde kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 12.07.2023 tarihli ve 2023/1075 Esas, 2023/1424 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 12. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.02.2024 tarihinde karar verildi.

...