YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2023/12336 E.  ,  2024/967 K.
"İçtihat Metni"...
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/116 E., 2023/191 K.
KATILANLAR : ..., ...
KATILAN MAĞDURE : ...
SUÇ : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafileri, katılan mağdure vekili
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
1. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi uyarınca açılan kamu davasında, İzmir 35. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.11.2020 tarihli ve 2020/591 Esas 2020/604 Karar sayılı kararı ile çocuğun nitelikli istismarı suçundan Ağır Ceza Mahkemesine görevsizlik kararı verilmiş, yapılan yargılama sonucunda, İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.04.2021 tarihli ve 2020/436 Esas, 2021/191 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci ile ikinci cümlesi, 43 üncü maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair verilen kararın sanık müdafii ile katılan mağdure vekili ve O Yer Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 21.09.2021 tarihli ve 2021/1001 Esas, 2021/1269 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurularının kabulüyle, "...sanığın mağdureye yönelik birden fazla gerçekleştirdiği kabul edilen başkaca cinsel istismar eylemlerinin iddianamede gösterilmediği, mahkemece, sanığın, varsa, suça konu diğer eylemleri konusunda suç duyurusunda bulunup, bu konuda iddianame ile dava açılması sağlandıktan sonra bu dava dosyası ile birleştirilip karar verilmesi gerektiği halde, sanık hakkında tayin edilen temel cezanın TCK'nın 43/1. maddesi ile artırılması suretiyle, iddianamede açıklanmayan ve davaya konu edilmeyen bir eylemden dolayı yargılama yapılması ve açılmayan davadan karar verilmesi suretiyle Anayasanın 90, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin adil yargılamayı düzenleyen 6 ve 5271 sayılı CMK'nın 225 ve 289/1-h maddelerine aykırı davranılarak, savunma hakkının kısıtlanması" ve "...Duruşma düzenini bozduğuna dair bir husus duruşma tutanaklarına yansımayan, 1948 Doğumlu olup suç tarihinde 72 yaşında ve Adli Sicil Kaydına göre sabıkasız bulunan sanık hakkında 'suçun işleniş şeklinden saptanan sanığın suç işlemeye eğilimli kişiliği gözetilerek' denmek suretiyle yasal olmayan gerekçe ile TCY.62.md.nin uygulanmamış olması" sebepleriyle 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca hükmün bozularak İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesinin bozma kararı üzerine dosyanın İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 2021/314 Esasına kaydedildiği ve bozma ilamı doğrultusunda İzmir Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulduğu anlaşılmıştır. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci ile üçüncü cümlesi, 43 üncü maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca açılan kamu davasında, İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.11.2021 tarihli ve 2021/371 Esas, 2021/388 Karar sayılı kararı ile dava dosyasının 2021/314 Esas sayılı dosyayla birleştirilmesine karar verilmiş, yapılan yargılama sonucunda, İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.12.2021 tarihli ve 2021/314 Esas, 2021/481 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci ile ikinci cümlesi, 43 üncü maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair verilen kararın sanık müdafii ve katılan mağdure vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 23.03.2022 tarihli ve 2022/293 Esas, 2022/468 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ile 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesi kararının sanık müdafii ve katılan mağdure vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 15.12.2022 tarihli ve 2022/11105 Esas, 2022/11491 Karar sayılı kararı ile sair temyiz itirazların reddine karar verilerek "Mağdurenin aşamalardaki samimi anlatımları ve tüm dosya kapsamına göre ilk derece mahkemesince sanığın on yaşı içerisindeki mağdureyi kucağına alarak kıyafetlerinin üzerinden sürtünme, ön özel bölgesini okşama, poposuna elleme, elini poposunun üstüne koyarak parmaklarını oynatma ve yanağından öpme şeklindeki değişik zamanlardaki eylemlerinin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesi nedeniyle sarkıntılık düzeyinde kaldığı nazara alınarak hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi karşısında, söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi" nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanunun 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.05.2023 tarihli ve 2023/116 Esas, 2023/191 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci ile üçüncü cümlesi, 43 üncü maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 8 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmekle, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin üçüncü fıkrasında yer verilen; "Yargıtaydan verilen bozma kararına uyulması hâlinde ilk derece mahkemesi tarafından verilen karara karşı, istinaf veya temyiz sınırlarına bakılmaksızın sadece temyiz yoluna başvurulabilir." hükmü uyarınca dava dosyası doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık Müdafilerinin Temyiz İstemleri
Özetle mağdurun, katılanların ve tanıkların ifadeleri arasında çelişkiler bulunduğundan müvekkili hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, müvekkiline atılı suçun sübut bulmadığına, katılan ...'ın çelişkili, olağan hayatın akışına aykırı ve hiç bir delille desteklenmeyen soyut iddialarına dayanılarak müvekkilinin cinsel istismar suçunu işlediğinin kabulünün şüpheden sanık yararlanır ilkesini ihlal edeceğine, mağdurenin Çocuk İzleme Merkezinde alınan ifadesinin yönlendirmeyle alındığına ve çelişkili olduğuna, lehe hükümlerin tatbik edilmemesinin hukuka aykırı olduğuna, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin uygulanmadığına, aynı Kanun'un 43 üncü maddesi uygulanılarak fazla ceza verilmesinin hukuka aykırı olup eylemin zincirleme gerçekleştiğine dair delil bulunmadığına, müvekkilinin tahliyesine karar verilmesi ile kararın bozulması taleplerine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi
Özetle somut olayda sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan ceza verilmesinin sanığı ödüllendirici nitelikte olduğuna, eylemlerin sarkıntılık düzeyinde kalmadığına, üst sınırdan hüküm kurulması gerektiğine, kararın mağdure lehine bozulması talebine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiş, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.05.2023 tarihli ve 2023/116 Esas, 2023/191 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılan mağdure vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.02.2024 tarihinde karar verildi.

...