YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2023/11938 E.  ,  2024/910 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/349 E., 2023/207 K.
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık müdafiinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğini reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR
1. Sanık hakkında Milas Cumhuriyet Başsavcılığının 10.07.2009 tarihli 2009/1700 Esas sayılı iddianamesi ile çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Milas 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.04.2010 tarihli ve 2009/505 Esas, 2010/264 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin altıncı fıkrasının uygulanması ihitimaline binanen verilen görevsizlik kararı sonrası Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.02.2011 tarihli 2010/311 Esas, 2011/120 Karar sayılı kararı ile suç kastının bulunmaması nedeniyle verilen beraat kararının sanık müdafii, katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesinin 02.06.2014 tarihli 2012/9498 Esas, 2014/7293 Karar sayılı kararı ile çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılması gerektiğinden bahisle verilen bozma kararı sonrası Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.12.2014 tarihli ve 2014/265 Esas, 2014/367 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ile 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 29.06.2022 tarihli ve 2021/3777 Esas, 2022/6808 Karar sayılı kararı ile aleyhe bozma kararı sonrası sanık savunmasının alınmadan hüküm kurulmasının kanuna aykırı olması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. Yargıtay 9. Ceza Dairesinin bozma kararına uyularak Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.05.2023 tarihli ve 2022/349 Esas, 2023/207 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel arzularını tatmin amacıyla mağdure ...'nın yanına gelerek başını okşadığı, omuzlarından ve belinden tuttuğu kabul edilerek çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ile 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri
Sübuta, eylemin sarkıntılık boyutunda kalıp kalmadığının değerlendirilmediğine, kararın bozulması talebine ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE
Tüm dosya kapsamına göre sanığın olay günü mağdurenin başını okşayıp omuzlarından ve belinden tutma şeklindeki eyleminin kısa süreli ve ani gerçekleşmesinden dolayı sarkıntılık düzeyinde kalıp, Mahkemece sanık hakkında temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi sebebiyle nihai ceza miktarının değişmediği, bu nedenle kanun değişikliğinin lehe veya aleyhe sonuç doğurmayacağı gözetilerek; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların eleştiri haricinde doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

IV. KARAR
Gerekçede açıklanan nedenlerle Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.05.2023 tarihli ve 2022/349 Esas, 2023/207 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.02.2024 tarihinde karar verildi.

...