YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2021/27220 E.  ,  2024/1024 K.
"İçtihat Metni"... :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/267 E., 2019/303 K.
KATILANLAR : ..., ..., ..., Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı,
KATILAN MAĞDURELER : ..., ..., ...
SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı (mağdurelere karşı çocuğun cinsel istismarı suçu yönünden), mahkûmiyet hükümlerinin düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararı (mağdurelere karşı kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan)
TEMYİZ EDENLER : Katılan Bakanlık vekili, sanık müdafii
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık müdafiinin temyiz isteminin süresinde olmadığı belirlenmiştir.

Katılan Bakanlık vekilinin temyiz başvurusu yönünden, İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci

maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
1. Sanık hakkında, suç tarihlerinde on iki yaşından küçük mağdureler ... ve ... ile, on iki-on beş yaş grubunda olan...'ya yönelik dükkanında zincirleme şekilde çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 63 üncü maddelerinden iki kez; aynı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ile birinci fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 63 üncü maddelerinden bir kez, aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 63 üncü maddelerinden ise üç kez cezalandırılması istemi ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.10.2018 tarihli ve 2017/183 Esas, 2018/464 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile,
a) Mağdure...'ya yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun ile değişik 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi delaleti ile aynı maddenin birinci fıkrası ve birinci cümlesi, aynı maddenin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, 43 üncü ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesince neticeten 10 yıl 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
b) Mağdure ...'ye yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun ile değişik 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi delaleti ile aynı maddenin birinci fıkrasının birinci ve üçüncü cümlesi, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesince neticeten 10 yıl 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
c) Mağdure ...'ya yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’'un 6545 sayılı Kanun ile değişik 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi delaleti ile aynı maddenin birinci fıkra ve birinci cümlesi, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesince neticeten 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
d) Her üç mağdureye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise ayrı ayrı (3 kez), 5237 Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 63 üncü maddelerince neticeten 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

2. Bu kararın sanık müdafii, Katılan Bakanlık vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, bu kez İstanbul Bölge Adliyesi Mahkemesi kararı ile sanık hakkında;
a) Mağdurelere yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan verilen hükümlere ilişkin yapılan istinaf başvurularının esastan reddine,
b) Mağdurelere yönelik olarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen mahkûmiyet kararlarının ise hükümden çıkartılarak yerine sanığın, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince her üç suçtan da ayrı ayrı beraatine, hükmün 5271 sayılı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca aynı Kanun'ın 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi
1. Usul ve kanuna aykırı olarak sanık lehine asgari hadden ayrılmadan ve takdiri indirimde yapılıp, diğer taraftan da artırımlarında alt sınırdan uygulanması sureti ile sanık hakkında eksik ceza tayin edilmesi,
2. Usul ve kanuna aykırı şekilde sanığın kişi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından beraatine karar verilmesi,
Ve saire ... ilişkindir.
B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
1. Temyiz incelemesinin duruşmalı yapılıp, sanığın tahliyesine karar verilmesi,
2. Usul ve kanuna aykırı olarak sanık hakkında mahkûmiyet kararlarının verilmesi,
3. Hayatın olağan akışına aykırı olarak, yaşı küçük mağdurelerin beyanlarına itibarla, başkaca somut delilin bulunmadığı gözetilmeden delillerin hatalı değerlendirilmesi sureti ile sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,
4. Masumiyet karinesinin ihlal edilmesi,
Ve saire ... ilişkindir.

III. GEREKÇE
A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden
İstinaf Mahkemesi kararının, İlk Derece Mahkemesinde görev alan sanık müdafiine 26.02.2019 tarihinde, infaz kurumunda bulunan sanığa ise 18.10.2023 tarihinde tebliğine rağmen süresinde temyiz edilmeyip bu kez temyiz aşamasında vekaletname sunan diğer müdafii tarafından 29.01.2024 tarihli, duruşma ve tahliye istemli dilekçesi ile temyiz edildiğinin görülmesi karşısında süresinde yapılmayan temyiz başvurusu 5271 sayılı Kanun'un 298 inci ve 299 uncu maddelerince reddedilmiş, tevdii sebebi sayılmamıştır.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden
1. Çocuğun cinsel istismarı suçlarına yönelik olarak, Yargıtayın denetim işlevini yerine getirebilmesi için temyiz incelemesine konu hükmün gerekçe bölümünde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaatin, suç oluşturduğu sabit görülen fiilin ve bunun nitelendirmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, İlk Derece Mahkemesinin açıklanan ilkelere uyulmadan çocuğun cinsel istismarı suçlarından hüküm kurmasının bozmayı gerektirdiğinin İstinaf Mahkemesince gözetilmemesi, 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında hukuka aykırı olarak görülmüştür.

2. Diğer taraftan İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümleriyle ilgili istinaf incelemesini gerçekleştiren Bölge Adliye Mahkemesince, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mevcut deliller ve suçun vasfına yönelik yapılan değerlendirmenin suçun işleniş şekli ile
sübutuna ve delil takdirine ilişkin olması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamına girmediği ve bu husustaki değerlendirmenin aynı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılması gerektiği gözetilmeden dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddedilmesi suretiyle hüküm kurulması, 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi kapsamında, hukuka kesin aykırılık hâli olarak saptanmış ve bağlantılı işlenen çocuğun cinsel istismarı suçlarından da duruşmalı inceleme ile hüküm kurulması zorunluluğu, bozmayı gerektirmiştir.

IV. KARAR
A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden
Gerekçenin (A) numaralı bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin duruşmalı temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden
Gerekçenin (B) numaralı bölümünde açıklanan nedenlerle katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliyesi Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 05.12.2019 tarihli ve 2019/267 Esas, 2019/303 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA, bozma nedenine, tutuklu kalınan süreye göre tahliye talebinin reddi ile sanığın tutukluluk halinin DEVAMINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdiren İstanbul Bölge Adliyesi Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.02.2024 tarihinde karar verildi.

...