YARGITAY 8. HUKUK DAİRESİ

8. Hukuk Dairesi         2023/1887 E.  ,  2024/625 K.
"İçtihat Metni"

Taraflar arasında ....Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Burdur ili Bucak ilçesi Yüreğil Köyü çalışma alanında 2018 yılında yapılan uygulama kadastrosu sırasında tapuda davacı ... adına kayıtlı bulunan 160 parsel sayılı 2.360 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 127 ada 162 parsel numarası ile 1.902,42 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, 2018 yılında yapılan uygulama kadastrosu ile adına kayıtlı taşınmazın yüzölçümünün azaldığını ileri sürerek yapılan hatalı işlemin iptali ile taşınmazın tapu kaydındaki yüzölçümü olan 2.360 metrekare olarak davacı adına tescilini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, taşınmazın yüzölçümü değişikliğinin herhangi bir parsel lehine kaydırmadan ya da sınır değişikliğinden kaynaklanmadığı, davacının taşınmazındaki sınırın tesis kadastrosundan bu yana aynı kaldığı, başka bir taşınmaz lehine kayma durumunun söz konusu olmadığı, taşınmazdaki eksikliğin tesis kadastrosu zamanındaki hatalı ölçüm ve hesaplamadan kaynaklandığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; "bilirkişi raporlarında yapılan çakıştırmaya göre; 1955 yılında yapılan tesis kadastrosu çalışmalarında tersimat hatası yapıldığı, taşınmazın sınırlarında eylemli değişikliğin bulunmadığı, komşuları ile arasında sabit sınırların olduğu, tersimat hatası sebebiyle ilk tesis kadastrosu zamanında da taşınmazın yüzölçümünün olması gerekenden fazla hesaplandığı, mahkemece yazılı şekilde karar verilmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı, davacının parselinin küçülmesi nedeniyle uğradığı zararın tazminini TMK'nın 1007. Maddesi uyarınca talep etmesinin mümkün bulunduğu gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine" karar verilmiştir.

Davacı vekili Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı verdiği temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebepler tekrar edilerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

Dava, uygulama kadastrosu sırasında, dava konusu taşınmaz yüzölçüm ve sınırlarının hatalı tespit edildiği iddiasıyla açılan, uygulama kadastrosu ile belirlenen sınırların ve yüzölçüm düzeltilmesi isteğine ilişkin olup taraflar arasındaki uyuşmazlık, uygulama kadastrosunun yöntemine uygun şekilde yapılıp yapılmadığına ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371'inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Açıklanan sebeplerle; temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

179,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 247,70 TL'nin temyiz edenden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.