YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2023/4607 E.  ,  2024/912 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/56 E., 2023/791 K.
SUÇ : Kamu kurum veya kuruluşları veya devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlara tecavüz
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Red - Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Ceylanpınar Cumhuriyet Başsavcılığının 27.03.2016 tarihli 2016/157 Esas sayılı iddianamesiyle, sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan cezalandırılması talep edilmiştir.
2. Ceylanpınar Cumhuriyet Başsavcılığının 27.03.2016 tarihli 2016/149 Esas sayılı iddianamesiyle, sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan cezalandırılması talep edilmiştir.
3. Ceylanpınar Asliye Ceza Mahkemesinin 2023/56 Esas sayılı ve 2023/85 Esas sayılı dava dosyalarının birleştirilmesine kara verilmiştir.
4. Ceylanpınar Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 15.04.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan suçundan beraat kararı verilmiştir.
5. Ceylanpınar Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 15.04.2016 tarihli kararının, müşteki kurum vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 15.11.2022 tarihli kararı ile "5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 175 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca duruşma günü belirlenerek, hazır bulunması gereken kişilerin çağrılması ve CMK.nın 182 ve devamı maddeleri gereğince duruşma yapılması gerektiği gözetilmeden, duruşma açılmadan tensip kararı ile dosya üzerinden yazılı şekilde karar verilmesi, Müşteki kurum TİGEM'in (Tarım İşletmeleri Genel Müdürlüğü) malları tabi olduğu 233 sayılı KHK uyarınca kamu malı niteliğinde olduğundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 154 üncü maddesinin birinci fıkrasında 25.02.2009 tarihli 5841 sayılı Yasanın 1. maddesiyle "kamuya ait olan veya kamunun hüküm ve tasarrufu altında bulunan malların korunması, idare tarafından, kamu gücünün kullanımı ile her zaman mümkün bulunmaktadır." şeklindeki gerekçeyle değişiklik yapılarak kamu malları hakkı olmayan yere tecavüz suçu kapsamından çıkarılmış olduğundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 154 üncü maddesinin birinci fıkrasının uygulama alanı bulunmadığı ancak; sanık hakkında 3091 sayılı Yasa uyarınca aynı yere ilişkin iki ayrı men kararı verilip her iki men kararının da infaz edildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin 3091 sayılı Yasanın15/a maddesine aykırılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, .." nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
6. Ceylanpınar Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.10.2023 tarihli kararı ile, sanık hakkında kamu kurum veya kuruluşları veya devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlara tecavüz suçundan hapisten çevrili 3740 TL ve doğrudan verilen 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği; suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay, sanığın, müşteki kuruma ait 41-43 parsel numaralı taşınmazda ev inşa etmek suretiyle tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
A.Tebliğname yönünden;
26.05.2023 tarihli duruşmada hakimin takdirine bağlı olarak basit yargılama usulüne göre değil genel hükümlere göre yargılama yapılmasına karar verildiğinden Tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
B. Sanık müdafiinin temyizi yönünden;
Suçun temadi etmiş olması nedeniyle, suç tarihinin hukuki kesintinin gerçekleştiği iddianame tarihi olan 27.03.2016 olarak ve hükmünde sehven olarak yazılan suç adının kamu kurum veya kuruluşları veya devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlara tecavüz etme olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

1. Sanığın ikrar mahiyetindeki savunmaları, kolluk tutanakları ile tüm dosya kapsamı değerlendirildiğinde; sanığın 2015 yılı mayıs ayında katılan kuruma ait Beyazkule Tarım İşletmesi arazisinde bulunan 41-43 parsel numaralı taşınmazlarda 150 m2'lik kaçak yapı inşa ederek 86x46 m'lik bir alanın etrafını duvarla çevirmek suretiyle malikmiş gibi tasarrufta bulunduğu anlaşılmakla; sanığın, katılan kuruma ait araziye tecavüz ettiğinin sabit olduğu yönünde kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Ceylanpınar Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.10.2023 tarihli ve 2023/56 Esas sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 06.02.2023 tarihinde karar verildi.