YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2023/2029 E.  ,  2024/868 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/417 E., 2022/1986 K.
SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz
HÜKÜM : Düzeltilerek İstinaf başvurusunun esastan reddi ile sanığın beraati kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Silivri Cumhuriyet Başsavcılığının 19.06.2017 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Silivri 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.01.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca hapis cezasından çevrili 3.000,00 TL ve doğrudan verilen 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 15.06.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine,sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi sanığın katılanın yetkilisi olduğu vakfa ait taşınmazın 20 metrekaresine profil demir masa sandalye koyarak işgalde bulunduğuna hakkında Silivri Kaymakamlığınca iki kez men kararı verildiğine,buna rağmen sanığın işgaline devam ettiğine kovuşturma aşamasında yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporlarıyla da durumun sabit olduğuna, atılı suçun unsurlarının oluştuğuna, sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay sanık ile katılan arasında suça konu Kavaklı mahallesi 153 Ada 1 numaralı parsel üzerinde bulunan büfe ile ilgili olarak kira sözleşmesi bulunduğu ancak sanığın katılana ait vakfın sahibi olduğu 153 ada 1 numaralı taşınmazın 20 metre karelik alanını profil demir ve branda ile kapatarak, ayrıca masa ve sandalyeler koymak suretiyle tecavüz ettiğine sanık hakkında bu eylemleri nedeniyle hakkında Silivri Kaymakamlığınca 3091 sayılı Kanun gereği iki kez men kararı verildiğine bu suretle sanığın hakkı olmayan yere tecavüz suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanığın sözleşme kapsamı dışında katılanın maliki olduğu taşınmaza tecevüzde bulunarak üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğunun anlaşılması nedeniyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Sanığın kiracı olarak bulunduğu taşınmazın maliki gibi davranmaksızın kira sözleşmesi hükümlerine aykırı davranarak kullanım alanını işyerinin önüne demir çıkma yapmak suretiyle genişletmesinden ibaret anlaşmazlığın Borçlar Kanunu'nun kira sözleşmesini düzenleyen hükümlere ilişkin olup ihtilafın hukuki nitelik taşıdığı anlaşıldığından sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
Bir hakka dayanmaksızın başkasına ait taşınmaz ve eklentilerini malikmiş gibi tamamen veya kısmen işgal eden veya sınırlarını değiştiren veya bozan veya hak sahibinin bunlardan kısmen de olsa yararlanmasına engel olan kimsenin eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 154 üncü maddesinin birinci fıkrasında tanımlı hakkı olmayan yere tecavüz suçunu oluşturduğu gözetildiğinde;
Sanığın katılandan kiralamış olduğu büfenin önüne demir profilden çıkma yaparak büfenin kullanım alanını genişleterek katılanın vakfına ait taşınmazı işgal ettiği, bu eyleminden dolayı Silivri Kaymakamlığı tarafından hakkında iki kez men kararı verilmesine rağmen eylemine devam ederek atılı suçu işlemeye devam ettiği tüm dava dosyası kapsamından anlaşılmakla hakkında mahkumiyet hükmü kurulması yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 15.06.2022 tarihli ve 2021/417 Esas, sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.02.2024 tarihinde karar verildi.