YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2022/844 E.  ,  2024/948 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2013/316 E., 2016/185 K.
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Düşme
TEMYİZ EDENLER : Cumhuriyet Savcıları
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usûl hükümlerine göre temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kemer Cumhuriyet Başsavcılığının 02.07.2013 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılmaları istemi ile dava açılmıştır.
2. Kemer 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.02.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 108 inci maddesinde düzenlenen cebir suçundan şikayet yokluğundan düşme kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Cumhuriyet savcısı Faruk Kurt'un temyiz istemi; sanığın eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs suçunu oluşturduğu ve bu suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olmadığı gözetilmeden yazılı şekilde vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesinin usûl ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

2. Cumhuriyet savcısı Yunus Aras'ın temyiz istemi; cebir kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılmamaya teşebbüs suçundan cezalandırılması gerekirken, suç vasfında yanılgıya düşülerek eylemin cebir suçunu oluşturduğundan bahisle ve şikayet yokluğu gerekçesiyle düşme kararı verilmesin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay, mağdur ile aynı otelde kalan sanığın kaldığı odada sigara bulunduğunu söyleyerek mağdurun itirazına rağmen kolundan çekmek suretiyle odasına götürmeye çalıştığı, mağdurun çevreden yardım istemesi üzerine otel güvenlik görevlileri tarafından kurtarıldığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
1. 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu, kişinin hukuka aykırı olarak bir yere gitmek veya bir yerde kalma hürriyetinden yoksun bırakılması ile işlenmektedir. Aynı Kanun'un 108 inci maddesinden düzenlenen cebir suçu ise bir kişiyi yapmaya veya yapmamaya ya da kendisinin yapmasına zorlamaya yönelik icra hareketlerini gerçekleştirmesiyle oluşmaktadır.
2. Olay tarihinde sanığın tatil yaptığı otelde müşteri olarak bulunan mağdurun yanına giderek içki ısmarlasından sonra mağdurun bir arkadaşından sigara istediği sırada sanığın kaldığı odada sigara bulunduğunu söyleyerek odasına gelmesini istediği mağdurun gelmek istememesi üzerine mağduru kolundan çekiştirerek sürüklediği, mağdurun yardım istemesi üzerine olaya müdahale eden otel güvenliğinin müdahalesiyle kurtulması şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci ve beşinci fıkrası ve 35 inci maddesi uyarınca cebir kullanmak suretiyle cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin suç vasfında yanılgıya düşülerek eylemin cebir suçunu oluşturduğu ve şikayet yokluğu gerekçesiyle düşme kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kemer 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.02.2016 tarihli 2013/306 Esas sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcılarının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi gereğince Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.02.2024 tarihinde karar verildi.