YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2022/5696 E.  ,  2024/906 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/2018 E., 2022/33 K.
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Bafra Cumhuriyet Başsavcılığının 16.01.2018 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kamu davası açılmıştır.
2. Bafra Asliye Ceza Mahkemesinin 11.12.2018 tarihli kararıyla sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

3. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi 12.01.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek sanığın 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; suç işleme kastı olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay; sanığın, 15 yaşından küçük olan mağduru Bafra ilçesinden Gerze ilçesine götürdüğü, mağdurun annesinin şikayetçi olması üzerine Bafra ilçesine döndükleri ve ifadeleri alındıktan sonra mağdurun ailesine teslim edildiği ancak 05.01.2018 tarihinde tekrar buluşup parkta buluşup dolaştıkları anlaşılmış olup, sanığın yaş küçüklüğü nedeniyle geçerli bir rızası bulunmayan mağduru alıkoyarak üzerine atılı suçu zincirleme şekilde işlediği iddiasına ilişkindir.
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında suçun sübutunun kabulü ile sanığın mağdurun şahsına zararı dokunmaksızın onu kendiliğinden serbest bıraktığı dikkate alınarak etkin pişmanlık hükümleri uygulanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk derece mahkemesince sanık lehine 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 110 uncu maddesinin tatbiki suretiyle sanığın cezasında indirim cihetine gidilmiş ise de, mağdur ile sanığın çocuk büro amirliğine şikayetten sonra ifade vermeye geldikleri gerekçesiyle suça konu olayda etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Mağdurun aşamalardaki anlatımları ve sanığın ikrarı ile tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın, 15 yaşından küçük olan mağdurun hukuken geçerli sayılan rızası bulunmadan gerçekleşen eylemleri nedeniyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen mahkumiyetine ilişkin kararda isabetsizlik görülmemiş, sanığın suç işleme kastının olmadığına ilişkin temyiz sebepleri reddedilmiştir.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi 12.01.2022 tarihli ve 2019/2018 Esas sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda

hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bafra 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.02.2024 tarihinde karar verildi.