YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2022/2961 E.  ,  2024/1177 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/391 E., 2022/785 K.
SUÇ : Cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Hükmolunan cezanın miktarı itibarıyla kabulünde yasal olanak bulunmayan sanık müdafiinin duruşmalıı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Ankara Batı Cumhuriyet Başsavcılığının 08.02.2022 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, beşinci fıkrası; basit cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 102 inci maddesinin 1 inci fıkrasının birinci cümlesi ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Ankara Batı 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.03.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 102 inci maddesinin 1 inci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve beşinci fıkrası, 110 uncu maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 28.04.2022 tarihli kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ile katılan vekilinin istinaf başvurularının kabulüyle, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin 2 inci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteği, mağdurun cinsel saldırı eyleminin ardından da zorla alıkonulmaya devam edildiği, sanık hakkında verilen beraat kararının bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
Dava konusu olay; sanık ve mağdurun olaydan 6 ay önce internet üzerinden tanıştıkları, dosyaya yansıyan aralarındaki mesaj içeriklerinden sanığın sevgili olma teklifini mağdurun reddetttiğinin anlaşıldığı, olay günü bir mesajlaşma grubunda mağdur hakkında yazılan olumsuz mesajları gösterme bahanesi ile bir kahvecide buluşmak üzere telefonlaşmalarının ardından sanığın aracıyla mağduru alarak karar verilen kahveci yerine mesajları ancak orada göstereceğini söyleyerek sanığa ait hobi bahçesine götürdüğü, mağdurun bahçedeki konteyner evin içinde sobadan başka bir şey olmadığını görüp ayrılmak istemesi üzerine iterek içeri soktuğu ve mağduru darp edip basit cinsel saldırıda bulunduğu, olay sonrası tuvalete giden mağdurun üzerinde bulunan cep telefonunun ses kayıt özelliğini açarak sanığın yanına gelip konu hakkında gerçekleştirdikleri sohbeti kayıt altına alarak şikayetçi olduğuna ilişkindir.
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanığın cebren ve cinsel amaçlı olarak hürriyetinden yoksun kılma ve cinsel saldırı suçlarını işlediği kanaatine varılmıştır.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Olay yerine cebir, tehdit veya hile olmaksızın geldiği anlaşılan katılan mağdurenin basit cinsel saldırı suçunun işlendiği sırada ve eylemle sınırlı süre ile iradesiyle hareket edebilme imkanının ortadan kaldırılmasının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturmayacağı, kişinin vücudunun suçun konusu olması sebebiyle, katılan mağdurenin hareket edebilme özgürlüğü ortadan kaldırılmadan bu suçun işlenemeyeceği, dosya kapsamına göre de sanığın, katılan mağdurenin hürriyetini kısıtlayan başkaca bir hareketinin bulunmaması karşısında, mevcut haliyle eylemin yalnızca basit cinsel saldırı suçunu oluşturduğu ve bu nedenle sanığın üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat kararı verilmesi gerektiği gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kaldırılarak sanık hakkında atılı suçtan, beraat kararı kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
Mağdurenin aşamalardaki istikrarlı beyanlarında, internetten tanıştığı sanığın kendisi ile sevgili olma taleplerini aralarındaki mesaj içeriklerinden de anlaşıldığı üzere geri çevirerek görüşmeyi kestiği, olay günü sanığın mağdure ile telefonla iletişime geçerek mağdure hakkında bir mesajlaşma uygulamasında yazılmış olumsuz mesajları göstermek bahanesi ile cafeye götürmek için evinden aldığı, ancak mağdurun reddetmesine rağmen mesajları göstermeyeceğini söyleyerek hobi bahçesine gitmeye zorladığı ve burada iterek konteynere soktuğu anlaşıldığından, hile ve cebir kullanmak suretiyle cinsel saldırı gerçekleştirmek amacıyla kendisine ait hobi bahçesine götürerek cinsel saldırı eylemini gerçekleştirdiği ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği sabit olduğu halde, cinsel saldırı eyleminin gerçekleşmiş olması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 110 uncu maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve beşinci fıkrası uyarınca cezalandırılması gerekirken, yazılı şekilde sanığın beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 28.04.2022 tarihli ve 2022/391 Esas, 2022/785 Karar sayılı sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Teblignameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdiren Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.02.2024 tarihinde karar verildi.