YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2022/2659 E.  ,  2024/945 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/444 E., 2021/2751 K.
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Göksun Cumhuriyet Başsavcılığının 28.01.2019 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
suçundan dava açılmıştır.
2. Göksun Asliye Ceza Mahkemesinin 26.11.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan mahkumiyet kararı verilmiştir.
3. Sanık müdafiinin istinaf talebi üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 25.10.2021 tarihli kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği, suçun sübutuna, unsurlarının oluşmadığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, şayet beraat kararı verilmeyecekse, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesi ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanması ile takdiri indirimin yapılamamasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, sanığın, berber dükkanında çalışan 14 yaşındaki mağdur çocuğu farklı zamanlarda bıçakla tehdit edip, Göksun hayvan pazarı ve Kalepark civarında bulunan Kayabaşı Mezarlığı'na götürererek organ sokulması suretiyle cinsel istismarda bulunduğu iddiasına ilişkindir.
2. Elbistan Ağır Ceza Mahkemesinde, sanık hakkında nitelikli cinsel istismar suçundan verilen mahkumiyet kararı, Yargıtay 14. Ceza Dairesi'nin 20.11.2018 tarihli ilamıyla onanarak kesinleşmiştir.
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanığın, mağdur çocuğa karşı cebir ve tehdit kullanmak suretiyle, cinsel amaçla ve bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda birden fazla kez işlediği gerekçesiyle hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Hükümde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
Sanık hakkında, atılı suçtan kurulan hükümde, tayin edilen hapis cezasının hesap hatası sonucu 9 yıl 4 ay 15 gün yerine 7 yıl 28 ay 15 gün olarak hesaplanması sonucu eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
1. Sanık hakkında, atılı suçtan hüküm kurulurken ilk derece mahkemesince belirlenen temel cezada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 3 üncü maddesi ve 61 inci maddesinin birinci fıkrasına bir aykırılık bulunmamış, aynı Kanun'un 62 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, takdiri indirim yapılmamasında bir isabetsizlik görülmemiştir. Aynı suçun, aynı mağdura karşı, aynı suç işleme kararı ile değişik zamanlarda birden fazla kez işlendiği anlaşıldığından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasında bir isabetsizlik görülmediğinden sanık müdafiinin bu yöndeki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2. Olaylar ve olgular bölümünde belirtilen hususlar ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, atılı suçun, sanık tarafından cebir ve tehdit kullanmak suretiyle cinsel amaçla ve aynı suç işleme kararı ile değişik zamanlarda birden fazla kez işlendiğine yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 25.10.2021 tarihli kararına yönelik sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Göksun Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.02.2024 tarihinde karar verildi