YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2022/2547 E.  ,  2024/858 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/36 E., 2021/1380 K.
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Çankırı Cumhuriyet Başsavcılığının 27.09.2010 tarihli iddianamesi ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının b ve e bentleri ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır.

2. Çankırı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.01.2011 tarihli ve 2010/226 Esas, 2011/21 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) ve (e) bentleri, 53 üncü maddesi ve 62 nci maddesi uyarınca hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezasının 5237 sayılı Kanun’un 51 inci maddesi gereği ertelenmesine, hak yoksunluklarına ve 1 yıl süre ile denetim süresi belirlenmesine karar verilmiştir.
3. Çankırı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.01.2011 tarihli ve 2010/226 Esas, 2011/21 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 07.05.2014 tarihli ve 2012/12454 Esas, 2014/6165 Karar sayılı kararı ile "...sanığın olay günü eşi olan mağdureye karşı işlemiş olduğu kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemini mağdurenin belinden ve kollarından tutarak zorla arabaya bindirip kaçırmak suretiyle işlediğinin anlaşılması karşısında, sanığın temel cezasının TCK.nın 109/2. maddesi üzerinden tayin edilmesi yerine, temel cezanın aynı Kanunun 109/1. maddesi üzerinden belirlenerek eksik tayini..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Çankırı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.02.2015 tarihli ve 2014/457 Esas, 2015/146 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) ve (e) bentleri ile 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve önceki kararı yalnızca sanık temyiz ettiğinden bu nedenle daha önce verilen ceza sanık açısından kazanılmış olduğundan sanığa daha fazla ceza verilemeyeceğinden sanığın 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci ve altıncı fıkraları uyarınca sanık hakkında verilen iki yılın altındaki hapis cezasını içeren hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. İlgili karar itiraz edilmeden kesinleşmiştir.
5. Sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrası gereğince uygulanan 5 yıllık denetim süresi içerisinde, kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle Kızılcahamam Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.12.2020 tarihli ve 2019/516 Esas, 2020/249 Karar sayılı kararı ile ihbarda bulunulması üzerine Çankırı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.11.2021 tarihli ve 2021/36 Esas, 2021/1380 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kurulan hüküm açıklanarak, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının b ve e bentleri ile 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve önceki kararı yalnızca sanık temyiz ettiğinden bu nedenle daha önce verilen ceza sanık açısından kazanılmış olduğundan sanığa daha fazla ceza verilemeyeceğinden sanığın 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği ilgili kararın usûl ve yasaya aykırı olmasına, eksik inceleme neticesinde karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, sanık ile mağdurun resmi nikahlı evli olduğu ancak bir süre önce aralarında tartışma çıkması nedeni ile ayrı yaşamaya başladığı, suç tarihinde mağdurun Açık Öğretim Fakültesi sınavına girmek için yanında arkadaşı Hülya ile birlikte yola çıktığında, sanığın arkadaşı olan dava dışı diğer sanık Mehmet Ali ile birlikte, Mehmet Ali'ye ait 06 VIP 47 plakalı araç ile mağdurun önünde durarak araçtan indiği ve sanıkların mağduru kollarından tutarak zorla araca bindirdiği, daha sonra Mehmet Ali'nin olay yerinden uzaklaştığı ve sanığn mağdur ile birlikte seyir halinde iken aracın kolluk kuvvetlerince durdurulduğu, bu suretle sanığın mağdura karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.
2. Kolluk görevlilerince hazırlanan 05.09.2010 tarihli tutanak dosyada mevcut olup tanık beyanları alınmıştır.
3. İlk Derece Mahkemesince, Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 07.05.2014 tarihli ve 2012/12454 Esas, 2014/6165 Karar sayılı bozma ilamına uyularak karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
1. Sanık hakkında iddianamede 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) ve (e) bentleri gereğince cezalandırılmaları istemi ile dava açıldığı, mahkemece ikinci fıkra, üçüncü fıkranın (b) bendi yanında (e) bendinin de uygulandığı görülmüş, iki nitelikli halin varlığı nedeniyle temel cezaların alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi yerine, alt sınırdan belirlendiği ve sanık aleyhine bir durum yaratılmaması nedeniyle sonuca bir etkisinin olmayacağı anlaşıldığından, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
2. Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanık müdafinin, eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkin ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
3. Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 11.10.2023 tarihli ve 2022/4-528 Esas, 2023/520 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; ilk hükümdeki hapis cezasının ertelenmesi hatalı bir uygulamaya dayanmamakta ise açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması sırasında ilk hükümdeki ertelemenin aleyhe değiştirme yasağı ilkesi gereğince gözetilmesi, atıfetin genişletilmesi olarak nitelendirilemez. O hâlde cezayı aleyhe bozma, düzeltme ve değiştirme yasağı göz önüne alınarak, sanığın denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere bilerek aykırı davranması hâllerinde açıklanması geri bırakılan hüküm aynen açıklanmalı, ancak hükmün son kısmına cezayı aleyhe değiştirememe kuralı gereğince hapis cezasının ertelenmesi şerhi düşülmelidir. 1412 sayılı Kanunun 321 inci ve 326 ncı maddenin son fıkrası gereğince yeniden verilen hüküm, evvelki hükümle tayin edilmiş olan cezadan daha ağır olamayacağından verilen 3 yıl 4 ay hapis cezasının, 1 yıl 8 ay hapis cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi gerekirken, sonuç cezanın 1 yıl 8 ay hapis cezası olarak belirlenmesi ve bozmadan önce verilen ve yalnızca sanık tarafından temyiz edilen Çankırı 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 26.01.2011 tarihli kararı ile hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının ertelenmesi ve aleyhe temyiz olmaması nedeniyle, verilen hapis cezasının ertelenmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle, 1412 sayılı Kanunun 321 inci ve 326 ncı maddesinin son fıkrasına aykırı davranılması hususunun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüş ve kararda başkaca hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Çankırı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.11.2021 tarihli ve 2021/36 Esas, 2021/1380 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde
görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasından; A-4'de yer alan cümlenin çıkartılarak yerine “1412 sayılı Kanunun 321 inci ve 326 ıncı maddesinin son fıkrası gereğince sanığın cezasının 1 yıl 8 ay hapis cezası üzerinden infazına” ibaresinin eklenmesi ve hükme sonuç cezanın belirlendiği bölümden sonra gelmek üzere " Sanığa verilen hapis cezasının 5237 sayılı Kanunun 51 inci maddesi gereğince ertelenmesine, 5237 sayılı Kanunun 51 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince sanık hakkında 1 yıl süre ile denetim süresi belirlenmesine, Denetim süresi içerisinde sanığa herhangi bir yükümlülük yüklenmemesine, 5237 sayılı Kanunun 51 inci maddesinin yedinci fıkrası gereğince sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezasının tamamının infaz kurumunda çektirilmesine, 5237 sayılı Kanunun 51 inci maddesinin sekizinci fıkrası gereğince denetim süresini sanığın iyi halli olarak geçirdiği takdirde cezasının infaz edilmiş sayılmasına," ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.02.2024 tarihinde karar verildi.