YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2022/2087 E.  ,  2024/1055 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/203 E., 2020/202 K.
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Bilecik Cumhuriyet Başsavcılığının 15.01.2008 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 37 inci maddesi delaletiyle 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi gereğince cezalandırılması için kamu davası açılmıştır.
2. Bilecik Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.06.2008 tarihli kararı ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrası (b) ve (f) bentleri, 62 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Bilecik Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.06.2008 tarihli kararının Cumhuriyet savcısı ve sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 20.03.2013 tarihli ve 2009/3599 Esas, 2013/2351 Karar sayılı kararı ile "... Mağdur ...'ın 'bacınıza sahip çıksaydınız' şeklindeki sözlerinin sanıklar ... ve ...'in amcasının oğlu sanık ... ve halasının oğlu sanık ... yönündende haksız tahrik oluşturacağı gözetilerek cezalarından indirim yapılması gerekirken, yasal olmayan gerekçe ile TCK.nun 29.maddesi uyarınca indirim yapılmayarak sanıklar İdris ve ... hakkında fazla ceza tayini..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Bilecik Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.10.2013 tarihli kararı ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrası (b) ve (f) bentleri, 29 uncu maddesi, 62 inci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına hükmedilmiş ve bu karar itiraz olunmadan 09.10.2013 tarihinde kesinleşmiştir.
5. Sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrası gereğince uygulanan 5 yıllık denetim süresi içerisinde, kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle Bilecik 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.03.2020 tarihli ve 2018/76 Esas, 2020/81 Karar sayılı kararı ile ihbarda bulunulması üzerine Bilecik Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.09.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında kurulan hüküm açıklanarak, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrası (b) ve (f) bentleri, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri, hakkında verilen cezanın haksız olduğunu değerlendirerek beraatine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle hükmü temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, mağdur ile sanık ...'in de akrabası olan tanık E.K arasında evlilik dışı bir ilişki olduğu iddiası üzerine; temyiz dışı diğer sanıklar ... ve ... 'ün mağdur ...'ı otogara götürmek bahanesiyle araçlarına aldıkları sonrada sanık ... ve temyiz dışı sanık ...'i de araca alıp, mağdur ...'ı göçmen konutları mevkine götürdükleri burada mağduru darp ettikleri, arbede sırasında sanık ...'un mağdur ...'ı bıçakla yaraladığı, sonrasında mağduru tekrar araca bindirmek suretiyle mağdurun abisi olan Hayri'nin evine götürmek için yola çıktıkları, sanık ... ve temyiz dışı sanık ...'in evlerine gitmek için kendilerinden ayrıldıkları, mağdurun götürüldüğü evde baygınlık geçirmesi üzerine temyiz dışı sanıklar ... ve ... tarafından hastane yakınına bırakılması suretiyle sanığın temyiz dışı sanıklarla birlikte mağduru hürriyetinden yoksun kıldığı iddiasına ilişkindir.
2. Sanık ...'in ve diğer temyiz dışı sanıkların olayın oluşuna dair tevili ikrarları dosya içerisinde mevcuttur. Mağdurun olaya dair anlatımları yaralanmalarına ilişkin olarak dosya içerisinde mevcut olan adli raporlarla da uyum göstermektedir.
3. Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 20.03.2013 tarihli ve 2009/3599 Esas, 2013/2351 Karar sayılı bozma ilamında sanık ...'in kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun sübutunu kabul etmiş ve sanık ...'in sübuta yönelik temyiz itirazlarını reddetmiştir.

IV. GEREKÇE
Sanığın üzerine atılı suçu birden fazla kişi ile birlikte ve beden ve ruh bakımından kendini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı işlemesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 61 inci maddeleri gereğince temel ceza belirlenirken, aynı Kanunun 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (b) ve (f) bentlerindeki birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği nazara alınarak, temel hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden;
Olaylar ve olgular bölümünde belirtilen mağdur ve sanık ile temyiz dışı sanıkların beyanları, adli raporlar ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın atılı suçu kendisinin de akrabası olan tanık E.K ile mağdur ... arasında geçtiği iddia edilen gayri meşru ilişkiden kaynaklanan haksız tahrik altında işlediğine dair mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bilecik Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.09.2020 tarihli ve 2020/203 Esas, 2020/202 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.02.2024 tarihinde karar verildi.