YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2021/9780 E.  ,  2024/1104 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/88 E. 2016/209 K.

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Tarsus Cumhuriyet Başsavcılığının 09.03.2016 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 197 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca dava açılmıştır.
2. Tarsus 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.06.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık ...'in temyiz isteği;
Olayla ilgisinin bulunmadığına, haksız yere ceza aldığına,
B. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği;
Sanıkta ele geçen sahte para olmadığı, paraların diğer sanığın aracında ve oturmakta olduğu koltuğun altında, sanığa ait olmayan bir cüzdan içinde ele geçtiği, sanık aleyhine mağdur ya da tanık beyanı bulunmadığı gözetilerek sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, sanıkların iştirak halinde sahte para tedavüle koydukları iddiasına ilişkindir.
2. 19.02.2016 tarihinde 01 ** *** plakalı bir araç içerisinde bulunan bir bayan ve bir erkek şahsın alışveriş karşılığı 100,00 ve 200,00 TL'lik sahte banknotlar verdikleri yönünde çeşitli ihbarlarda bulunulması üzerine kolluk ekiplerince bahse konu aracın sanık ... ile birlikte bulunduğu, çevreden araç içerisindeki bayanın da araçtan inip uzaklaştığının öğrenildiği, araç içerisinde yapılan aramada şoför koltuğunun altında bulunan küçük bayan el çantasının içerisinden sanık ...'a ait sürücü belgesi ile birlikte dört adet 200,00 TL'lik sahte banknot ele geçirildiği belirlenmiştir.
3. Suçtan zarar gören ..., 16.02.2016 tarihinde seyyar satıcılık yaptığı sırada bir bayan bir erkek şahsın kendisinden iki adet yastık alıp erkek şahsın sahte 100,00 TL'lik banknot verdiğini, paranın sahte olduğunu hemen anladığını, parayı geri verdiğini ve aracın plakasını alıp hemen 155 polis imdat hattını aradığını belirttiği ve 19.02.2016 tarihli canlı teşhis tutanağı ile kendisine sahte 100,00 TL veren şahsın sanık ... olduğuna dair kesin ve net olarak teşhiste bulunduğu belirlenmiştir.
4. 19.02.2016 tarihli tutanak ile olay mahallinde küçük yaşta bir çocuğun araçtan ele geçen banknot ile aynı seri numaralı bir adet 200,00 TL'lik banknot bulduğu haberinin alındığı, bu paranın da muhafaza altına alındığı, sanık ...'ın savunmasında, sanık ... ile esrar maddesi kullandığından polisleri görüp kaçtığını, parayı da elinden düşürdüğünü beyan ettiği belirlenmiştir.
5. T.C. ... Mersin Şubesinin 24.02.2016 tarihli Sahte Banknot / Efektif / Değerli Kağıt İnceleme ve Değerlendirme raporu ile beş adet B263 699 333 seri numaralı 200,00 TL'lik banknotların sahte olduğu, aldatma kabiliyetinin olduğu, yapılışındaki özen ve ustalık derecesi nedeniyle sahte olduğunun ilk bakışta herkes tarafından kolaylıkla anlaşılamayacağı, para destesi veya paketi içinde yer alması durumunda sahte olduğunun ilk bakışta herkes tarafından kolaylıkla anlaşılmasının mümkün olmadığı, uzmanlarca veya veznedarlar gibi para işinin bir parçası olan insanlarca sahte olduğunun anlaşılacağı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE
1. 5271 sayılı Kanun'un 119 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan "Hâkim kararı üzerine veya gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde Cumhuriyet savcısının, Cumhuriyet savcısına ulaşılamadığı hallerde ise kolluk amirinin yazılı emri ile kolluk görevlileri arama yapabilirler." şeklindeki düzenleme dikkate alındığında, kolluk görevlilerinin Cumhuriyet savcısına ulaşılamadığına dair dosyada bir bilgi ve belgeye rastlanmadığından araçta ele geçen suç konusu sahte paraların hukuka aykırı delil niteliğinde olduğu ve hükme esas alınmasının mümkün bulunmadığı, ancak delil değerlendirmesinin dosyada mevcut diğer deliller çerçevesinde yapılması gerektiği, bu kapsamda araçta ele geçenlerle aynı seri numaralı banknotu sanık ...'ın olay yerinden kaçarken attığı ve ele geçirilen paralar ve sanıkların alışveriş yaparken suçtan zarar gören ...'e sahte para verdiklerine dair beyan ve diğer ihbarlar, teşhis tutanağı ve ... raporu göz önünde bulundurulduğunda, sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde piyasaya sürmek amacıyla sahte para muhafaza ettiklerinin anlaşılması karşısında, sanık ... müdafii ve sanık ...'in temyiz sebepleri reddedilmiştir.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ... müdafii ve sanık ...'in yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
3. Sanıklar kurulan hükümlerde, suça konu sahte paraların 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi uyarınca müsaderesine karar verildikten sonra 5320 sayılı Kanun'un 17 ve sahte banknotların incelenmesi ve değerlendirilmesinde uyulacak usul ve esaslar hakkında yönetmelik'in 16 ncı maddeleri uyarınca Merkez Bankasına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken müsadere kararı verilmeden T.C. Merkez Bankasına gönderilmesine karar verilmesi, dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçenin (3) numaralı bendinde açıklanan nedenle Tarsus 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.06.2016 tarihli kararına yönelik sanık ... müdafii ve sanık ...'in temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının (B) bölümünün (7). bendinde bulunan "...sahte paraların" ibaresinden sonra gelmek üzere "5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince müsaderesine ve" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.02.2024 tarihinde karar verildi.