WhatsApp Hukuki Asistan

Yeni

Son Karar yapay zeka destekli hukuk asistanınız artık WhatsApp üzerinden cebinizde. Aşağıdaki hizmetlerden dilediğinizi seçerek WhatsApp asistanınıza soru sorarak hemen kullanmaya başlayabilirsiniz.

Hukuki Destek Alma
Hukuki sorularınız için anında uzman desteği alın
Yargıtay ve BAM Kararı Arama
Emsal kararlar ve içtihatlar için arama yapın
Dava Dilekçesi Hazırlama
Yapay zeka ile hızlı ve profesyonel dilekçeler oluşturun
Sözleşme Hazırlama
Özelleştirilmiş sözleşme şablonları oluşturun
Loading Logo

sonkarar

Sayfa Yükleniyor

Son güncelleme: 21 Temmuz 2026

YARGITAY 7. HUKUK DAİRESİ

A- A A+

7. Hukuk Dairesi         2024/122 E.  ,  2024/749 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2022/914 E., 2023/1347 K.
KARAR : Esastan ret
İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2020/157 E., 2022/32 K.

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesinin 23.03.2022 tarihli ek kararı ile istinaf isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin ek kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, ek karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA
Davacı vekili; tarafların önceden evli olduklarını ve boşandıklarını, boşanma kararının 01.04.2014 tarihinde kesinleştiğini, davaya konu taşınmazın davacı tarafa ait olduğunu, boşanma kararı kesinleşmesine rağmen davalının evi tahliye etmediğini, davacının taşınmazda oturmasını haklı gösterecek hiçbir hukuki neden kalmadığını, davacı tarafın haksız müdahalesinin önlenmesi ile taşınmazın tahliye edilmesini ve ecrimisile hükmedilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP
Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın kabulüne, müdahalenin önlenmesine, taşınmazın tahliyesine ve 26.477,50 TL ecrimisil bedelinin her dönem sonundan işleyecek yasal faizi ile davalı taraftan alınarak davacı tarafa verilmesine karar verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili tarafından istinaf isteminde bulunulmuş, ancak davalı tarafça usulüne uygun muhtıra tebliğine rağmen verilen süre içerisinde eksik istinaf harcını tamamlamadığından bahisle İlk Derece Mahkemesince 23.03.2022 tarihli ek karar ile istinaf isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen 23.03.2023 tarihli ek kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri
Davalı vekili ek karara karşı istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesinin asıl kararının yasal süre içerisinde istinaf edildiğini, istinaf gider avansı ile istinaf kanun yoluna başvurma harcı, tehiri icra karar harcı ve istinaf karar harcının da yatırıldığını, İlk Derece Mahkemesince çıkarılan muhtırada istinaf karar nispi harcı ve el atmanın önlenmesi, taşınmazın tahliyesi ile ilgili nispi karar harcı olduğunu, davalının maddi durumu yerinde olmadığından bu harcı yatıramadığını, fakat ecrimisil ile ilgili kararı için istinaf avansı ve istinaf kanun yoluna başvurma harcı ve istinaf karar harcının yatırıldığını ileri sürerek; kararın kaldırılmasına ve davacının usul ve yasaya aykırı olan davasının reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı vekilinin ek karara karşı istinaf başvurusunda her ne kadar sadece ecimisile ilişkin karar yönünden istinaf ettiklerini ve buna göre istinaf harcı yatırdıklarını ileri sürmüş ise de, asıl karara karşı sunulan istinaf dilekçe içeriğinden, her iki talep yönünden istinaf kanun yoluna başvurulduğu, davalı tarafın açıkça, el atmanın önlenmesi davası yönünden istinaf taleplerinin bulunmadığını belirtmediği, ecrimisil tutarına göre de nisbi istinaf karar harcı yatırılması gerektiğinden, davalı vekilinin yerinde ve haklı görülmeyen ek karara karşı istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri
Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesi kararının sadece ecrimisil yönünden istinaf edildiğini, yatırılan istinaf harcının ecrimisil kararı yönünden nispi harçtan bile fazla olduğu halde Bölge Adliye Mahkemesinin hatalı değerlendirmeyle karar verdiğini belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.
C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, müdahalenin men'i ve ecrimisil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 346 ncı maddesi, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 683 ve 995 inci maddesi, 6100 sayılı Kanun 344 ve (kıyasen uygulanan) 346 ncı maddesi.

3. Değerlendirme
1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İstinaf dilekçesi verilirken, istinaf kanun yoluna başvuru için gerekli harçlar ve tebliğ giderleri de dâhil olmak üzere tüm giderler ödenir. Bunların hiç ödenmediği veya eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa, kararı veren mahkeme tarafından verilecek bir haftalık kesin süre içinde tamamlanması, aksi hâlde başvurudan vazgeçmiş sayılacağı hususu başvurana yazılı olarak bildirilir. Verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verir.

3. Temyizen incelenen karar, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı fazla alınan harcın temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.02.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.