YARGITAY 7. HUKUK DAİRESİ

7. Hukuk Dairesi         2023/3690 E.  ,  2024/641 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2023/799 E., 2023/1145 K.
KARAR : Davacı vekilinin istinaf başvurusunun usulden reddine, davalının ek karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine
İLK DERECE MAHKEMESİ: Konya 5. Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2022/239 E., 2022/482 K.

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince el atmanın önlenmesi talebinin kabulüne, ecrimisil talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ve davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun usulden reddine, davalının ek karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vasisi tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA
Davacı vekili; 20.07.2015 tarihinden bu yana mülkiyeti Maliye Hazinesine ait ve Spor İl Müdürlüğüne tahsisli olan 5723 ada 1, 7, 8, 9 ve 18 No.lu parsellere davalının tecavüzü sonucunda idari makamlardan tespit ve müdahelenin men’i talep edildiğini, Karatay Kaymakamlığı tarafından yapılan tespit sonucunda 20.08.2015 tarih ve 30 No.lu karar ile men kararı verildiğini, davalının dava konusu taşınmazlara işgalinin devam etmesi üzerine Karatay Kaymakanlığınca 10.11.2015 tarih ve 44 sayılı karar ile ikinci kez men kararı verildiğini, davalı hakkında Konya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/144 Esas sayılı dosyasında yargılamanın devam ettiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla müdahalenin men’ine, şimdilik 7.514,65 TL ecrimisilin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP
Davalı, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı tarafın dava konusu taşınmazlara hiçbir hukuki sebebe dayanmaksızın müdahale etmesinin yasal dayanağının bulunmadığı gerekçesi ile men’i müdahale yönünden davanın kabulüne, ecrimisil yönünden kısmen kabulüne karar verilmiş, 15.03.2023 tarihli ek kararla; davalı ...’ın istinaf karar ve başvuru harçlarını tebliğ edilen muhtıraya karşın tamamlamadığından istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraflarca istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri
1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkeme kararının ecrimisil yönünden kaldırılması gerektiğini, müvekkili kurumun Yargıtayın yerleşik içtihatları kapsamında ecrimisil tazminatı alacağının doğduğunu, davalı tarafa Konya Valiliği Defterdarlık Milli Emlak Müdürlüğünce 04.12.2015 tarih ve 18293 sayılı ecrimisil ihbarnamesi gönderilmesine rağmen söz konusu ecrimisil tazminatını ödemediğini, ilgili ihbarname uyarınca davalının ödemesi gereken ecrimisil tutarının 7.514,65 TL olarak tespit edildiğini belirterek kararının ecrimisil yönünden kaldırılmasını, talepleri doğrultusunda 7.514,65 TL ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu alanın usulsüz olarak davacı kuruma tahsis edildiğini, dava konusu taşınmaz yönünden ... tarafından Hazine aleyhine dava açıldığını ve davanın halen derdest olduğunu, dava konusu taşınmazın mülkiyetinin Hazineye ait olduğu kanıtlandığı zaman tahsisin usulsüz olacağını ve davacı tarafın aleyhine şikayette bulunma hakkının ortadan kalkacağını, ecrimisil yönünden verilen karara bir diyeceğinin olmadığını, dosya kapsamında alının bilirkişi raporunu kabul etmediğini, yargılama aşamasında duruşmalara katılmadığını, savunmasını yapamadığını ve bu durumda mağdur olduğunu, mağduriyetinin giderilmesi gerektiğini belirterek kararının kaldırılmasını, talebi doğrultusunda davanın reddine karar verilmesini talep etmiş; ek karara karşı da duruşmalara katılamadığını, savunma yapamadığını, takdirin heyete ait olduğunu belirterek istinaf talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile reddedilen ecrimisil alacağı tutarının kesinlik sınırı altında kaldığından davacının istinaf başvurusunun usulden reddine, süresinde eksik istinaf yolu başvuru harcı yatırılmadığından istinaf isteminin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından davalının 15.03.2023 tarihli ek karara yönelik istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1 inci maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vasisi temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri
Davalı vasisi temyiz dilekçesinde özetle; verilen kararın hatalı olduğunu, mağduriyetine sebebiyet verildiğini, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk
Hemen belirtilmelidir ki, mülkiyet hakkı gerek Anayasa ve yasalarla gerekse Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve ek protokolleri ile kabul edilmiş temel haklardandır.

Eşyaya bağlı ayni haklardan olan mülkiyet hakkı herkese karşı ileri sürülebileceği gibi, hakka yönelik bir müdahale durumunda ne zaman gerçekleştiğine bakılmaksızın, ileri sürüldüğü andaki hak sahibi tarafından her zaman koruma istenebileceği de kuşkusuzdur. Anılan korumanın istenmesi durumunda da hakkın kötüye kullanıldığından söz edilebilmesine hukuken olanak yoktur.

Diğer yandan; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (TMK) 683 üncü maddesinde; malikin hukuk düzeninin sınırları içerisinde o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, tasarrufta bulunma, yararlanma yetkilerine sahip olduğu, malını haksız olarak elinde bulunduran kişiye karşı her türlü el atmanın önlenmesi davası açabileceği öngörülmüştür.

3. Değerlendirme
1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vasisi tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Davalı vasisinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.02.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.