YARGITAY 7. CEZA DAİRESİ

7. Ceza Dairesi         2023/3306 E.  ,  2023/4068 K.
"İçtihat Metni"
B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet
HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Tarsus 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.03.2014 tarihli ve 2013/614 Esas, 2014/150 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kaçakçılık suçundan 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ... hapis ve 660,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği hak yoksunluklarına, 54 üncü maddesi gereğince kaçak sigaraların müsaderesine karar verilmiştir.

2.Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 29.06.2020 tarihli ve 2019/4550 Esas, 2020/8822 Karar sayılı ilâmıyla, 7242 sayılı Kanun'un 61 inci ve 62 nci maddeleri ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 5 inci maddelerinde yapılan sanık lehine hükümler içeren değişiklerin yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu nedeniyle sair yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmiştir.

3.Tarsus 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.12.2021 tarihli ve 2020/466 Esas, 2021/820 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında kaçakçılık suçundan 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrasının son cümlesi yollaması ile 3 üncü maddesinin beşinci, onuncu, yirmiikinci fıkraları ile 5237 sayılı Kanun' un 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 6.000,00 TL hapisten çevrili ve 20,00 TL doğrudan adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca ele geçen kaçak sigaraların müsaderesine, katılan ... İdaresi lehine vekalet ücreti verilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; müvekkil sanığın hüküm tarihinde kamu zararını giderdiğine, dekontu mahkemeye sunmak için geldiğinde duruşmanın yapıldığını gördüğüne, iyiniyetli olduğuna, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilmesi ve mahkemece re'sen tespit edilecek sebeplerden ötürü bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1.Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre; kolluk tarafından kaçak sigara ve alkollü içecek ticareti yapan şahıslara yönelik çalışmalar neticesinde, Aslan Gıda isimli işyeri önünde elinde siyah poşetlerle duran bir erkek şahıstan şüphelenilmesi üzerine, şahsın yanına gidilmesi üzerine poşetlerde yapılan kontrolde toplamda 120 paket sigara ile 98 adet alkollü içki ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Sanık savunmasında, atılı suçlamayı kabul etmeyerek, ticari amacının olmadığını ve ucuz olduğundan içmek için aldığını beyan etmiştir. Bozma sonrası savunmasında da önceki beyanlarını tekrar ettiğini, gümrüklenmiş değerin iki katı tutarını ödeme gücü olmadığını beyan etmiştir.

3.Sanığın kamu zararı olan 2.775,34 TL tutarı ödediğine dair 02.12.2021 tarihli ödeme dekontu dosya arasında bulunmaktadır.

4.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği saptanmıştır.

IV. GEREKÇE
Suç tutanağı, sanık savunmaları, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre suçun sübutuna yönelik temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının "Yedinci fıkrası hariç, 3 üncü maddede tanımlanan suçlardan birini işlemiş olan kişi, etkin pişmanlık göstererek, soruşturma evresi sona erinceye kadar suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı ... Hâzinesine ödediği takdirde, hakkında, bu kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza yarı

oranında indirilir. Bu fıkra hükmü, mükerrirler hakkında veya suçun bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmesi halinde uygulanmaz" hükmünü içerdiği, 7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasında yapılan değişiklik gereği kovuşturma aşamasında da etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesi kapsamında "Soruşturma evresinde, ihtar yapılmaması hâlinde kovuşturma evresinde hâkim tarafından sanığa ihtar yapılır" düzenlemesinin getirildiği cihetle, soruşturma aşamasında kendisine etkin pişmanlık hususunda ihtarat yapılmayan sanığa ödeme ihtaratında indirim oranının 1/2 olarak bildirilmesi gerekirken, sanığın 2.775,34 TL olan kamu zararını giderdiği de anlaşılmakla, mahkemece yazılı şekilde indirim oranının 1/3 olarak bildirilerek sanığın yanıltılması ve hakkında ödemediğinden bahisle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması,

2. Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının 5237 sayılı Kanun' un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca adlî para cezasına çevrildikten sonra, aynı Kanun'un 50 nci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca adlî para cezasının ödenmemesi durumunda yapılacak işlemlere ilişkin ihtaratın hükümde belirtilmemesi, hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tarsus 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.12.2021 tarihli ve 2020/466 Esas, 2021/820 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.05.2023 tarihinde karar verildi.