YARGITAY 7. CEZA DAİRESİ

7. Ceza Dairesi         2023/19184 E.  ,  2024/946 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2017/551 E., 2018/590 K.
SUÇ : 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'na aykırlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Yargıtay 7. Ceza Dairesinin, 30.05.2023 tarihli ve 2021/22653 Esas, 2023/5635 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.11.2023 tarihli ve KD-2023/107866 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca yapılan itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, sanık hakkında kurulan hükümde 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 326 ncı maddesinin son fıkrasına aykırı olarak sanığın kazanılmış hakkının ihlal edildiği gerekçesiyle Antalya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.11.2018 tarihli ve 2017/551 E., 2018/590 K. sayılı hükmünün bozulması, ancak 1412 sayılı Kanun'un 322 nci maddesi uyarınca, hükmün 3. fıkrasından sonra gelmek üzere ''Sanığın önceki hüküm nedeniyle
kazanılmış hakkı olduğundan, CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca infazın, birer aylık aralıklarla ve 10 eşit taksit halinde ödenmek üzere 1.500,00-TL adlî para cezası üzerinden yapılmasına, taksitlerden birisinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edilebileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının infaz aşamasında hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarına," ibaresinin yazılması, sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün düzeltilerek onanması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE
Ceza yargılamasında, kazanılmış hakkın ceza miktarıyla sınırlı olup diğer hususları kapsamaması, yerleşik uygulamaya göre de kazanılmış hak nedeniyle de çifte atıfet uygulanamayacağı, kaldı ki sanığa bir daha suç işlemeyeceği kanaati ile denetimli serbestlik tedbirlerine uyduğu taktirde davanın düşmesine imkân verecek bir hak tanınmasına rağmen sanığın denetim süresi içinde tekrar suç işlediği hususları göz önüne alındığında; Dairemizin, 30.05.2023 tarihli ve 2021/22653 Esas, 2023/5635 Karar sayılı kararı usul ve kanuna uygun bulunmakla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

III. KARAR
1.Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy çokluğuyla REDDİNE,

2.5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca Yargıtay 7. Ceza Dairesinin, 30.05.2023 tarihli ve 2021/22653 Esas, 2023/5635 Karar sayılı onama kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.02.2024 tarihinde karar verildi.

(K.D) (K.D)

KARŞI DÜŞÜNCE

1632 sayılı Yasaya muhalefet suçundan hakkında açılan kamu davasında, sanığın cezalandırılmasına ilişkin Antalya 3. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından verilen hükmün, sanık tarafından temyiz istemi üzerine, heyetimizce yapılan temyiz incelemesi neticesi onanmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından sanık lehine itiraz olağanüstü kanun yoluna başvurulmuş ise de, itirazın kabulü gerektiği düşüncesi ile reddine ilişkin sayın çoğunluk görüşüne katılmıyoruz,

Dosyanın geçirdiği aşamayı özetlersek;

Sanığın, askeri eşyayı kasten tahrip etmek suçundan 1632 sayılı Kanun'un 130/1 md. uyarınca neticeten, hapisten çevrilme 1500 TL. APC ile cezalandırılmasına ilişkin olarak 23/05/2012 tarihinde hakkında verilen mahkumiyet hükmünün, lehe temyiz istemi üzerine Askeri Yargıtay tarafından CMK 231 md.nin uygulama olasılığı bulunduğu gerekçesi ile bozulması sonrasında mahkemece, 30/01/2015 tarihinde neticeten 2 ay 15 gün hapis cezasına konu hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş olup, deneme süresi içinde ve 06/06/2017 tarihinde kasten yaralama suçunu işlediği gerekçesiyle, şartları oluştuğundan işbu hükmün açıklanmasına karar verilmiştir.

Sayın çoğunluk ile bu aşamaya kadar suçun oluşumu, nitelendirilmesi, hükmün açıklanması gibi hususlarda görüş ayrılığı bulunmamaktadır. Görüş farklılıkları, CMUK 231. md. uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar öncesinde verilen netice 1500 Tl. APC.nin, hüküm açıklandığı esnada CMUK 326/son md. uyarınca usulü müktesep hak olarak kabul edilip edilmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Sayın çoğunluk görüşü, CMK 231 madde hükmünün uygulanması ile daha lehe bir değerlendirme yapılmış olduğundan bahis ile 2. kez lehe kazanılmış hakkının bulunamayacağını belirtmekte iken, azınlık görüşü olarak aksine, sadece sanık tarafından lehe temyiz edilmiş bulunan netice hapisten çevrili 1500 Tl. APC.nin CMUK 326/son maddesi kapsamında lehe kazanılmış hak olarak kabul edilmesi gerektiği düşünce ve kanaati ile itirazın kabulüne karar verilmesi yönünde muhalifiz.

ŞÖYLE Kİ;
23.06.1950 gün ve 21-1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'ndan dolaylı olarak anlaşıldığı, yine Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17.11.1998 gün ve 282-348 sayılı kararında da izah edildiği gibi, "Lehe kanun yolu davası üzerine aleyhe değiştirmeme mecburiyeti" olarak da tanımlanan ve CMK 326/son, CMK 307/4 maddelerinde düzenlenen kural yasa kapsamında sadece sonuç ceza bakımındandır. Yasa metinleri açık ve nettir. Buna rağmen bu kuralın aksine Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun bazı kararlarında, "....lehe kanun yolu davası üzerine aleyhe değiştirememe kuralı uyarınca hakkında ağır sonuç ceza uygulanmaya, diğer bir deyişle bu kuraldan yararlanmış olan bir sanığın, önceki yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkan hafif sonuç cezadan ötürü ikinci kez avantajlı bir uygulamadan yararlandırılması adalet ve hakkaniyet ilkeleri ile bağdaşmayacağından bahisle..." kazanılmış hak kavramından bahsedilemeyeceği belirtilmekte ise de, mantıken doğru olan bu düşüncenin, yasaları uygulayıcı konumundaki bizler tarafından yasal zemini bulunmadığından doğru olmadığı kanaati ile sayın çoğunluk görüşüne karşıyız.