WhatsApp Hukuki Asistan

Yeni

Son Karar yapay zeka destekli hukuk asistanınız artık WhatsApp üzerinden cebinizde. Aşağıdaki hizmetlerden dilediğinizi seçerek WhatsApp asistanınıza soru sorarak hemen kullanmaya başlayabilirsiniz.

Hukuki Destek Alma
Hukuki sorularınız için anında uzman desteği alın
Yargıtay ve BAM Kararı Arama
Emsal kararlar ve içtihatlar için arama yapın
Dava Dilekçesi Hazırlama
Yapay zeka ile hızlı ve profesyonel dilekçeler oluşturun
Sözleşme Hazırlama
Özelleştirilmiş sözleşme şablonları oluşturun
Loading Logo

sonkarar

Sayfa Yükleniyor

Son güncelleme: 25 Temmuz 2026

YARGITAY 6. CEZA DAİRESİ

A- A A+

6. Ceza Dairesi         2023/3978 E.  ,  2024/1527 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/665 E. 2016/73 K.
SUÇLAR : Nitelikli tehdit, 6136 sayılı Yasa'ya muhalefet
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Çaycuma Cumhuriyet Başsavcılığının 01.04.2013 tarih 2013/99 No.lu iddianamesi ile sanık hakkında nitelikli tehdit ve 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar İle Diğer Aletler Hakkında Kanuna muhalefet suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) benti, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası 53 üncü, 54 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması istemli kamu davası açılmıştır.
2. Yapılan yargılama sonucu Çaycuma Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.02.2015 tarihli ve 2013/141 Esas, 2015/119 Karar sayılı kararı ile sanığın;
a) Nitelikli tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) benti, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesi uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezasına;
b) 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezalarına; mahkum edilerek; hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararların 06.03.2015 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

2. Sanığın, tabi tutulduğu denetim süresi içinde 21.03.2015 tarihinde eşe karşı kasten yaralama suçunu işlediği ve Çerkezköy 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.03.2012 tarihli ve 2015/292 Esas, 2015/700 Karar sayılı kararı ile neticeten 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek bu kararın 09.05.2015 tarihinde kesinleştiği belirlenip ihbarı üzerine, Çaycuma 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.01.2015 tarihli 2015/665 E. 2016/73 K. Sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca hükümlerin açıklanması ile sanığın;
a) Nitelikli tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) benti, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesi uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
b) 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

3.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Bassavcılığınca tanzim olunan, 05.01.2021 tarihli ve 2016/113822 sayılı bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Sanıgın Temyiz Sebebi Yönünden
Beraat kararı verilmesi gerektiğine,
2.Vesaire,
İlişkindir.

III. GEREKÇE
1.Mağdurların olay öncesinde sanığı darp ettikleri, akabinde sanığın evine giderek Adli Emanet'in ... sırasında kayıtlı tabancayı aldığı, babası ile birlikte evden ayrıldıkları, köy içerisinde gördüklerinde sanığın babasının mağdur ...'e "Neden benim oğlumu dövüyorsunuz" diye sorduğu, bunun üzerine mağdur ...'in sanığın babasına çakı bıçağını çıkartarak "Gel" şeklinde tehditte bulunduğu, bunu gören sanığın tabanca ile havaya ateş ettiğinin iddia ve kabul edildiği dava konusu olayda;

2.Sanığa yüklenen 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) benti ve 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrasına uyan nitelikli tehdit ve 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarınIn gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırına göre; aynı sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, aynı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 26.01.2016 tarihli mahkûmiyet kararları olduğu ve bu tarihten inceleme tarihine kadar 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Çaycuma 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.01.2016 tarihli ve 2015/665 Esas, 2015/73 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Adli Emanet'in ... sırasında kayıtlı tabanca ve bu tabancaya ait şarjörün 5237 sayılı Kanun'un 54/4 üncü maddesi uyarınca MÜSADERESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

07.02.2024 tarihinde karar verildi.