YARGITAY 6. CEZA DAİRESİ

6. Ceza Dairesi         2023/17382 E.  ,  2024/1388 K.
"İçtihat Metni"K A N U N Y A R A R I N A B O Z M A

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2018/268 E., ve 2019/542 K.
SUÇ : Tehdit
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

İstanbul 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.09.2019 tarihli ve 2018/268 Esas, 2019/542 Karar sayılı kararı ile hükümlünün, tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının mükkerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 10.12.2019 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesi uyarınca, 12.05.2023 tarihli ve 94660652-105-34-1046-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.07.2023 tarihli ve 2023/60885 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.07.2023 tarihli ve KYB-2023/60885 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
"Dosya kapsamına göre, sanık hakkında Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığınca soruşturma yürütüldüğü ve dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmeden, doğrudan kolluk tarafından yapılan uzlaşma teklifinin usul ve yasaya aykırı olduğu, sanık hakkında tehdit suçundan dava açıldığı anlaşılmakla; İstanbul 17. Asliye Ceza Mahkemesince yapılan yargılamada suçun vasıf ve mahiyetinin tehdit suçunu oluşturduğu yönünde değerlendirme yapılması ve mahkumiyet kararı verilen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğunun anlaşılması karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun "Mahkeme tarafından uzlaştırma" başlıklı 254. maddesinde yer alan; "(1) Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, kovuşturma dosyası, uzlaştırma işlemlerinin 253 üncü maddede belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilir. (2) Uzlaşma gerçekleştiği takdirde, mahkeme, uzlaşma sonucunda sanığın edimini def’aten yerine getirmesi halinde, davanın düşmesine karar verir.” şeklindeki düzenleme uyarınca uzlaştırma işleminin yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmemiştir."
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE
İnceleme konusu olayda; her ne kadar müştekiye soruşturma aşamasında 18.07.2016 tarihinde kolluk tarafından uzlaşma teklif edilmiş ve teklif müşteki tarafından kabul edilmediğinden uzlaşma sağlanamamış ise de, 18.07.2016 tarihi itibariyle tehdit suçunun uzlaşma kapsamında olmadığı, uzlaşma teklifinin hukukî sonuç doğurmayacağı, hükümlünün üzerine atılı 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde yer alan tehdit suçunun, 02.12.2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi gereğince uzlaşma kapsamına alındığı, yine aynı Kanun'un "Mahkeme tarafından uzlaştırma" başlıklı 254 üncü maddesinin; "Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, kovuşturma dosyası, uzlaştırma işlemlerinin 253 üncü maddede belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilir." şeklindeki düzenlemesi uyarınca, uzlaştırma işleminin yapılması için dosyanın Uuzlaştırma Bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre hükümlünün hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği dikkate alınmadan karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İstanbul 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.09.2019 tarihli ve 2018/268 Esas, 2019/542 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

06.02.2024 tarihinde karar verildi.