YARGITAY 6. CEZA DAİRESİ

6. Ceza Dairesi         2023/14579 E.  ,  2024/1530 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/220 E., 2015/3 K.
SUÇ : Nitelikli tehdit
KARAR : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın aşamalarda beyan ettiği bilenen adresi olan ve gerekçeli kararın tebliğe gönderildiği tarih itibariyle eski mernis adresi olduğu da anlaşılan adresine mahalli mahkemenin gerekçeli kararının Tebligat Kanunun 21/2. maddesine göre 12.02.2015 tarihinde tebliğ edildiği görülmüş olup, gerekçeli kararın öncelikle 7201 sayılı Kanunun 21/1. maddesine göre sanığa tebliğinin yapılarak, sanığın adreste bulunmaması halinde tebliğ memurunun tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza mukabilinde teslim ederek ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirmesi, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği halde, sanığın aşamalarda beyan ettiği bilinen adresine öncelikle Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre tebligat yapılmaksızın aynı Kanun'un 21/2 maddesine göre tebligat yapılması nedeniyle tebligatın usulsüz olduğu anlaşıldığından, sanığın temyiz isteminin reddine dair mahalli mahkemenin 21.11.2022 tarihli ek kararın yok hükmünde olduğu ve temyiz isteğinin öğrenme ile süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

I.HUKUKİ SÜREÇ
1. Kadirli Cumhuriyet Başsavcılığının 21.05.2014 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-a,53 maddeleri uyarınca kamu davası açılmıştır.

2. Kadirli 1. Asliye Ceza Mahkemesi 08.01.2015 tarihli 2014/220 Esas 2015/3 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında silahla tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a,62,53,51 maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair hükmün ertelenmesine 1 yıl 8 ay denetim süresi belirlenmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın Temyiz Sebepleri
1.Mahkûmiyet kararını temyiz etmek istediğine,
2.Vesaire,
İlişkindir

III. GEREKÇE
Sanığa yüklenen tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a maddesinin gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırlarına göre; aynı Kanun’un 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıl olağan dava zamanaşımı süresinin, mahkûmiyet kararının verildiği 08.01.2015 tarihinden inceleme tarihine kadar dava zamanışımını kesen başka bir işlem olmadan geçmiş bulunduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kadirli 1. Asliye Ceza Mahkemesi 08.01.2015 tarihli 2014/220 Esas 2015/3 Karar sayılı karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322/1-1 bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle kısmen Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

07.02.2024 tarihinde karar verildi.