YARGITAY 4. CEZA DAİRESİ

4. Ceza Dairesi         2024/794 E.  ,  2024/1309 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/511 E., 2016/71 K.
SUÇLAR : Tehdit, hakaret
HÜKÜMLER : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı, ceza ilmesine yer olmadığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Sanık ... hakkında tehdit suçundan hükmolunan 500 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının, tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanun'un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.
Sanıklar hakkında hakaret suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümler ile sanık ... hakkında verilen ek kararın; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, katılan sanık ... müdafiinin yüzüne karşı verilen kararda, temyiz süresinin, kararın "tefhiminden" itibaren başlayacağının belirtilmesi yerine, ''tefhim ve tebliğden" itibaren başlayacağının belirtilmesi suretiyle yanılgı oluşturulduğundan 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile;
1. Sanıklar hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir.
2. Sanık ... hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 500 TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
3. Yerel Mahkemenin 25.03.2016 tarihli ve aynı sayılı ek kararıyla sanık ... müdafiinin temyiz başvurusu hakkında, 1412 sayılı Kanun'un 315 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği "hükmün kesin nitelikte olması nedeniyle temyiz talebinin reddine" karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Katılan sanık ... müdafiinin temyiz isteminin; sanık ...'nun müvekkiline hakaret ettiğine, ayrıca müvekkilinin tehdit suçunu işlemediğine, verilen ek kararda tehdit suçundan kurulan hükmün kesin nitelikte olması nedeniyle temyiz edilemeyeceğinin kanunda belirtilen bir husus olmadığına, bu nedenlerle hükümlerin bozulması gerektiğine ilişkindir.
2. Katılan sanık ... müdafii sebep belirtmeksizin süre tutum dilekçesi ile temyiz talebinde bulunmuştur.
III. OLAY VE OLGULAR
Telefon görüşmesi esnasında; katılan sanık ...'nın "Sen benim ablamı taciz ediyorsun, senin ananı, avradını sinkaf edeceğim." şeklinde, katılan sanık ...'nun ise "Senin ananı avradını sinkaf ederim." şeklinde sözlerle karşılıklı olarak hakaret ettikleri, devamında katılan sanık ...'nın diğer katılan sanığa ''Elbet görüşecez, ant olsun yaptıklarını ödüyecen.'' içerikli tehdit mesajı gönderdiği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE
A. Sanık ... Hakkında Tehdit Suçundan Verilen Mahkumiyet Hükmü Yönünden
Hükmün tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, katılan ... veklinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
B. Sanık ... Hakkında Tehdit Suçundan Verilen Ek Karara Yönelik Sanık Müdafiinin Temyiz Talebi Yönünden
Sanık hakkında tehdit suçundan hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın resen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun'un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; "Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder." şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin temyiz isteği yerinde görülmemiştir.
C. Sanıklar Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden
1. Sanıkların yargılama konusu hakaret eylemleri için, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezalarının türü ve üst hadlerine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanık ... yönünden 30.12.2015 sanık ... yönünden ise 10.12.2015 tarihli savunmaları olduğu ve 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
V. KARAR
A. Sanık ... Hakkında Tehdit Suçundan Verilen Mahkumiyet Hükmü Yönünden
Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan ... vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Sanık ... Hakkında Tehdit Suçundan Verilen Ek Karar Yönünden
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin ek kararında, sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
C. Sanıklar Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünün (C) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan sanıklar müdafiilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
07.02.2024 tarihinde karar verildi.