YARGITAY 4. CEZA DAİRESİ

4. Ceza Dairesi         2022/17327 E.  ,  2023/17675 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hayasızca hareketler

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilerek gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında hayasızca hareketler suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 225 inci maddesinin birinci fıkrası, 51 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 ay hapis cezasının ertelenmesi , 1 yıl süre ile denetim altına alınmasına karar verilmiştir.
2. Kararın sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 14. Ceza Dairesi'nin 26.06.2014 tarih ve 2014/2497 Esas ve 2014/8814 Karar sayılı ilamı ile, karar gerekçesinde, “sanığın bir daha suç işlemeyeceği hususunda mahkemede kanaat oluşmadığı” hususu hükmün açıklanmasının geri bırakılması maddesinin uygulanmama gerekçesi olarak gösterildiği halde, cezanın ertelenmesi hususu değerlendirilirken “sanığın tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede oluşan kanaat” nedeniyle sanık hakkındaki hapis cezalarının ertelenmesine karar verilerek kararda çelişkiye düşüldüğü gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.
3. Bozma üzerine, Mahkeme kararı ile bozma ilamına uyularak sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 225 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresi belirlenmesine karar verildiği, kararın 22.01.2015 tarihinde kesinleştiği,
4. Sanığın 06.06.2018 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkum olup kesinleşmesi nedeniyle, açıklanması geri bırakılan hüküm açıklanarak ve 5237 sayılı Kanun'nun 225 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteğinin; tek taraflı delil toplandığı, eksik inceleme ile karar verildiği, cezanın üst sınırdan verilmemesi gerektiği, cezada indirime gidilmediği, yasal haklarının kısıtlandığı, beraat kararı verilmesi gerektiği, zamanaşımının gerçekleştiği, lehine olan hükümlerin uygulanmadığı gibi kabul veya reddine ilişkin karar verilmediği, suçu işlemediği, iftira olduğu, vesaire ilişkindir.
III. GEREKÇE
Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;
1. Yargıtayın denetim işlevini yerine getirebilmesi için temyiz incelemesine konu hükmün gerekçe bölümünde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaatin, suç oluşturduğu sabit görülen fiilin ve bunun nitelendirmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan hüküm kurulması,
2. 17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden, karar bu yönleriyle hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Başkaca yönleri incelenmeyen, karara yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
27.04.2023 tarihinde karar verildi.