YARGITAY 4. CEZA DAİRESİ

4. Ceza Dairesi         2021/9468 E.  ,  2023/17739 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle ve hükmolunan ceza miktarları itibarıyla koşulları bulunmadığından sanık müdafinin duruşmalı inceleme isteminin 1412 sayılı Kanun'un 318 inci maddesi uyarınca reddine karar verilerek, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Yerel Mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı Kanunu’nun 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 ay 27 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Tebliğname'de sanık hakkında kurulan hüküm bakımından basit yargılama usulünün uygulanması gerektiğine yönelik bozma düşüncesine yer verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyizi, sanığın suç işlemediğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine, mahkemenin eksik incelemeye dayalı hüküm kurduğuna, olayda haksız tahrik olduğuna, verilen kararın usul ve Yasa'ya aykırı olduğuna vesaireye yöneliktir.
III. OLAY VE OLGULAR
Olay günü hayvan otlatma mevzusu yönünden taraflar arasında başlayan tartışmada sanığın, katılana sinkaflı sözler söylemek suretiyle hakarette bulunduğu iddia ve kabul olunmuştur.
IV. GEREKÇE
Sanığın hakaret suçunu alenen işlemesi sebebiyle basit yargılama usulünün uygulanması gerektiğine yönelik Tebliğname'deki bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.
A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemleri Yönünden
1. Sanığın suç işlemediğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine, Mahkemenin eksik incelemeye dayalı hüküm kurduğuna, verilen kararın usul ve Yasa'ya aykırı olduğuna yönelik temyiz talepleri yönünden, katılan ve tanık ...'nin aşamalardaki istikrarlı anlatımları ve mahkemenin katılan ve tanık ...'nın anlatımlarını sanık savunması ve sanığın eşi olan tanık ...' nin beyanına üstün tuttuğuna dair gerekçesi ve aleniyet unsuru yönünden yaptığı değerlendirme nazara alındığında, sanığın üzerine atılı suçun sübuta erdiğine yönelik takdir ve gerekçede hukuka aykırılık bulunmadığı,
2. Temyiz sebebi olarak ileri sürülen haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için aranan koşulların olayda gerçekleşmediği anlaşıldığından hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmadığı,
Belirlenerek yapılan incelemede sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.
B. Sair Yönlerden
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
2. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen "Sanığın tekerrüre esas alınan adli sicil kaydındaki ilamın, verildiği tarih itibari ile kesin nitelikte adli para cezası olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı ve başkaca tekerrüre esas sabıkası da bulunmadığından, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi." hususu dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünün (B) kısmının 2 numaralı paragrafında açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği "Hüküm fıkrasından tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısımların çıkarılması." suretiyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
02.05.2023 tarihinde karar verildi.