YARGITAY 4. CEZA DAİRESİ

4. Ceza Dairesi         2021/8844 E.  ,  2023/17892 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hakaret, tehdit

Sanık ... hakkında kurulan adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanık ... hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
... Asliye Ceza Mahkemesi'nin Kararı ile,
1.Sanık ... hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi, 43 üncü maddesi ve 52 nci maddesi uyarınca 37 gün karşılığı 925,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,
2. Sanık ... hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesi ve 52 nci maddesi uyarınca 131 gün karşılığı 3.275,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanıklar müdafiinin temyiz isteğinin sübuta, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, tarafsız tanık bulunmadığına, lehe hükümlerin yasal olmayan gerekçelerle uygulanmadığına ve resen tespit edilecek nedenlerle hükümlerin bozulması talebine ilişkin olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanık ...'ın, tekstil fuarında stant düzenleme işini kararlaştırıldığı biçimde yapmadıkları gerekçesiyle katılanlara yönelik "Sizin yapacağınız işin a...koyayım, a...koyduğumun herifleri, burada tekli koltuk var, bunlar folyo değil kabartma olacaktı a...koyduğumun herifleri." demek suretiyle hakaret ettiği ve diğer sanık ...'ın "Hepinizi oradan gelip alacağım, göreceksiniz." ve "Ben hiç elimi dahi sürmeden sizleri adamlarıma aldıracağım." diyerek tehdit ettiği kabul edilerek cezalandırılmalarına karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Sanık ... Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Hükmün tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
B. Sanık ... Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Sanığın temyiz sebepleri ile sair yönlerden yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın suçlamayı kabul etmemesi ve dinlenen tanıkların hakaret eylemine ilişkin beyanda bulunmamaları karşısında; 5271 sayılı Kanun'un 230 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca tüm delillerin tartışılıp, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin nelerden ibaret olduğu açıklanmadan, eksik ve yetersiz gerekçeyle hükümlülük kararı verilmesi hukuka aykırı değerlendirilmiştir.
V. KARAR
A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden başkaca yönleri incelenmeyen HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
03.05.2023 tarihinde karar verildi.