YARGITAY 4. CEZA DAİRESİ

4. Ceza Dairesi         2021/23833 E.  ,  2024/1443 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/122 E., 2016/147 K.
SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda esas ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla; sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca, 7 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyizinin; hükmün hukuka aykırı olduğu, sanığın savunmasının aksini gösterir her hangi bir delil bulunmadığı, sanığın iyi niyetli şekilde kamu zararını karşıladığı, sanık hakkında erteleme şartları oluştuğu halde uygulanmadığı, bu nedenlerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Olay günü kaçakçılık yapılacağına dair gelen bir ihbar üzerine, şikayetçi jandarma kolluk görevlilerinin ihbar edilen aracı takibe başladığı, kaçak sigara taşıdığı bildirilen aracın mahalle içerisinde geri döndüğü esnada araca dur ihtarında bulunulduğu, aracın durmayarak kaçmaya başladığı, araçla takip eden kolluk görevlilerini engellemek amacıyla sanığın, başka bir araçla şikayetçilerin bulunduğu devriye aracının arka kısmına çarptığı, ateş açılması üzerine sanığın aracının durdurulduğu, gece olması nedeniyle arazide kaçmayı başaran sanığın daha sonra teslim olduğu ve bu şekilde gelişen olayda sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediği iddia olunarak açılan kamu davasında, Yerel Mahkemece sanığın mahkumiyeti yönünde hüküm kurulmuştur.
IV. GEREKÇE
A. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden
Tüm dosya kapsamı, şikayetçi jandarma kolluk görevlilerinin aşamalardaki samimi ve istikrarlı anlatımları ile daha önceden sanığı tanımadıkları anlaşılan şikayetçilerin sanık hakkında iftira atmalarını haklı gösterecek herhangi bir neden bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanığın atılı suç işlediğine dair ve adlî sicil kaydı incelenmek suretiyle suç işleme eğilimi dikkate alınarak ileride yeniden suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaate ulaşılamamış olması nedeniyle, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca erteleme ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına dair Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
B. Sair Hususlar Yönünden
Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Sanığın, takip sırasında jandarma devriye aracına arkadan çarpması şeklinde kabul olunan olayda, 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesindeki ölçütler ve aynı Kanun'un 3 üncü maddesindeki “fiilin ağırlığı ile orantılı ceza verilmesi ilkesi” çerçevesinde sanığın eylemiyle orantılı şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği gözetilmemiş ve olayda kullanılan aracın saldırı amaçlı kullanılması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 6 ıncı maddesi kapsamında silah niteliğinde olduğu değerlendirilmeyerek anılan Kanun'un 265 inci maddesinin dördüncü fıkrası uygulanmamış ve şikâyetçilerin sayısına göre sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uygulanırken artırım oranının, alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiği gözetilmemiş ve mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı

Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca tekerrür hükümleri uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşılmakla, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden, eleştirilen kısımlar dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
08.02.2024 tarihinde karar verildi.