YARGITAY 4. CEZA DAİRESİ

4. Ceza Dairesi         2021/23549 E.  ,  2024/1302 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/400 E., 2016/499 K.
SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama
HÜKÜMLER : Ceza verilmesine yer olmadığı, akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 32 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyizinin, dosyada tanık anlatımı olmadığı ve sanığın akıl hastalığı nedeniyle kendisini kaybetmesinden sonra iddia edilen eylemleri gerçekleştirdiği yönünde her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmaması nedeniyle beraatine karar verilmesi gerektiğine, sanığın güvenlik tedbiri olarak yüksek güvenlikli sağlık kurumunda tedavisine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ve resen dikkate alınacak sebeplerle kararın bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Olay günü sanığın psikiyatri polikliniğinde tedavi gördüğü sırada hastanede görevli olan mağdurların bulunduğu polikliniğe girerek masa üzerinde bulunan eşyaları mağdurlara doğru fırlattığı ve "Buradan defolun gidin, o... çocukları." diyerek hakaret ettiği; ancak alınan rapora göre suç tarihinde sanığın atılı suçlar yönünden akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamayacak durumda olduğu ve bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azaldığı anlaşıldığından, Yerel Mahkemece sanık hakkında atılı suçlardan ceza verilmesine yer olmadığına kararı verilmesi gerektiği kabul olunmuştur.
IV. GEREKÇE
A. Sanık Müdafiinin Temyizi Yönünden
Mağdurların aşamalardaki istikrarlı ve uyumlu beyanları, sanık savunması ve sanığın usulüne uygun şekilde aldırılan raporu karşısında; sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.
B. Sair Yönlerden
Sanığa yükletilen hakaret ve kasten yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Hakkında akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri uygulanan sanığın, 5271 sayılı Kanun'un 325 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca yargılama giderlerinden sorumlu tutulması gerektiği gözetilmemiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşıldığından,
Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemece verilen hükümlerde sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
07.02.2024 tarihinde karar verildi.