YARGITAY 3. CEZA DAİRESİ

3. Ceza Dairesi         2022/1054 E.  ,  2024/1758 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/41 E., 2019/34 K.
SUÇ : Terör örgütü propagandası yapmak
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 nci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Van 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.09.2019 tarihli ve 2019/495 Esas, 2019/767 sayılı kararı ile terör örgütü propagandası yapmak suçundan sanık hakkında 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 7 nci maddesinin ikinci fıkrasının birinci ve ikinci cümlesi, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca sanık hakkında hapis cezasına hükmedilerek aynı Kanun'un 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

2.Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 05.11.2019 tarihli ve 2019/41 Esas, 2019/34 sayılı kararıyla sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 08.12.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemleri özetle;

1.Yargılamaya konu iddianamenin CMK'nın hükümlerine aykırı olduğuna,

2.Sanık tarafından sosyal medya hesabının kendisine ait olmadığının belirtilmesine rağmen bu konuda araştırma yapılmadığına,

3.Açık kaynak araştırma raporunun hukuka aykırı delil mahiyetinde olduğuna,

4.Sosyal medya hesaplarının araştırıldığı internet sitesinin Kişisel Verilerin Korunması Kanunu kapsamında yasak olarak faaliyet gösterdiğine

5.Sanığın adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın denetim süresinin dolduğu, bu nedenle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verilmesine mani bulunmadığına,

6.Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebeplerine ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince eyleminin terör örgütü propagandası yapma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında hapis cezasına hükmedilerek hapis cezasın ertlenmesine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerekçeli karar başlığında sanık yönünden suç tarihinin "29.03.2016" yerine "01.11.2015" olarak yazılmasının mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edildiği, ayrıca hüküm kurulurken sanık hakkında verilen kısa süreli hapis cezasının ertelenmiş olduğundan bahisle TCK'nın 54/4 üncü maddesi uyarınca aynı Kanun'un 53/1 inci maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de; TCK'nın 51 inci maddesi uyarınca

ertelenmesine karar verilen sonuç cezanın 1 yıl 6 ay 22 ... hapis cezası olması nedeniyle TCK'nın 53/1 inci maddesinin (aynı Kanun'un aynı maddesinin 3 üncü fıkrası da dikkate alınarak) uygulanması gerektiği, ancak madde ile düzenlenen hak yoksunluğunun kazanılmış hak teşkil etmediği, güvenlik tedbiri niteliğinde bulunduğu ve hürriyeti bağlayıcı cezanın kanuni sonucu olarak her zaman uygulanmasının mümkün olduğu belirtilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere ve dosya kapsamına göre, İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin kararlarında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak eksiksiz yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafii tarafından yukarıda ilgili bölümde ileri sürülen temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemiş, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 05.11.2019 tarihli ve 2019/41 Esas, 2019/34 sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Van 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.02.2024 tarihinde karar verildi.