YARGITAY 3. CEZA DAİRESİ

3. Ceza Dairesi         2021/21278 E.  ,  2024/1841 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/1200 E., 2019/1222 K.
SUÇ : Terör örgütü propagandası yapmak
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kesin kararın; 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 29 ncu maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyize tabi hale gediği, anılan Kanun'a eklenen geçici 5 nci maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içerisinde temyiz talebinde bulunulduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Mardin 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.10.2018 tarihli ve 2017/677 Esas, 2018/522 sayılı Kararı ile terör örgütü propagandası yapmak suçundan, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 7 nci maddesinin ikinci fıkrası, aynı fıkranın ikinci cümlesi, 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.
2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 18.09.2019 tarihli ve 2018/1200 Esas, 2019/1222 sayılı Kararıyla sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine kesin olmak üzere karar verilmiştir.
3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 26.11.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafinin temyiz istemi özetle;
1. Suçun yasal unsurlarının oluşmadığına,
2. Paylaşımların ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine,
3. 3713 sayılı Kanun'a yeni fıkra eklendiğine,
4. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebeplerine ve sair hususlara,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılamada terör örgütü propagandası yapmak suçundan sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanığın değişik tarihlerde yaptığı paylaşımlar ile üzerine atılı suçu işlediği kabul edilip hakkında verilen cezada zincirleme suç hükümleri gereğince artış yapılmış olması karşısında, gerekçeli karar başlığında suç tarihinin son paylaşım tarihi olan "29.06.2015" yerine "23.07.2017" olarak gösterilmesi ile gözaltında kaldığı anlaşılan sanık yönünden, gerekçeli karar başlığında gözaltı tarihlerinin gösterilmemesinin mahalinde giderilebilir yanılgı ve eksiklikler olarak değerlendirildiği, 5237 sayılı TCK'nın 63 üncü maddesi gereğince sanığın gözaltında kaldığı bu sürelerin cezasından mahsubuna karar verilmediği anlaşılmış ise de bu sürelerin infaz aşamasında resen gözetilebileceğinin kabul edildiği, sarf kararına konu yargılama giderinin sanığa yükletilmesine karar verilmemesinin ise aleyhe istinaf yoluna başvurulmadığından bozma nedeni yapılmadığı belirtilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
1. UYAP sisteminde yapılan incelemede, sanık hakkında Mardin 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.04.2023 tarihli ve 2019/351 Esas, 2023/193 sayılı Kararı ile sanık hakkında işbu dosyada mahkumiyete esas alınan 28.06.2015 tarihli sosyal medya paylaşımından dolayı terör örgütü propagandası yapmak suçundan mahkumiyet kararı verildiği, söz konusu dosyanın istinaf incelemesinde olduğu görülmekle, mükerrer yargılamanın ve cezalandırmanın önlenilmesi bakımından söz konusu dosyanın iş bu dosya ile birleştirildikten sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininde zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesi,
2. Dosya kapsamında sanığa ait olduğu tespit edilip hükme esas alınan 28.06.2015 ve 29.06.2015 tarihli silahlı terör örgütünün propagandası niteliğindeki paylaşımların herkese açık olup olmadığı ile herhangi bir tespit bulunmadığı anlaşılmakla söz konusu paylaşımların herkese açık olup olmadığı hususunun araştırılarak sonucuna göre 3713 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca arttırım yapılıp yapılamayacağı tartışılmadan eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 18.09.2019 tarihli ve 2018/1200 Esas, 2019/1222 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Mardin 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.02.2024 tarihinde karar verildi.