YARGITAY 2. CEZA DAİRESİ

2. Ceza Dairesi         2023/9969 E.  ,  2023/2430 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/375 E., 2015/460 K.
SUÇ : Mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Gerekçeli kararın sanığa karar duruşmasında tefhim edildiği, başka suçtan Dinar T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan sanığa, kararın yasa yolu bildiriminde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 263. maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceği belirtilmemesi nedeniyle, sanık tarafından öğrenme üzerine sunulan 16.12.2022 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek ve mahkemenin 21.12.2022 tarihli ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede; sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Söke 3. Asliye Ceza Mahkemesince sanığın, şikâyetçinin evine girerek hırsızlık eylemi ile ilgili yapılan yargılama sonucunda hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından ceza verilip mala zarar verme suçundan suç duyurusunda bunulması üzerine, Söke Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim edilen 17.09.2015 tarihli ve 2015/3159 Soruşturma numaralı iddianame ile sanığın şikâyetçiye ait eve hırsızlık amacıyla girdiği sırada, evin PVC penceresini levye ile zorlamak ve yatak odasının kapısının camını kırmak suretiyle mala zarar verme suçunu işlediğinden bahisle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.
2.Söke 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.12.2015 tarihli ve 2015/375 Esas, 2015/460 Karar sayılı kararı ile sanığın mala zarar verme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 151/1 ve 53. maddeleri uyarınca 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; kararın tekrar değerlendirilmesi talebine yöneliktir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. İlk derece mahkemesince; sanığın, olay tarihinde, şikâyetçiye ait evin PVC penceresini levye ile zorlayarak içeri girdiği, yatak odasının camını kırdığı, bu olayın, olay yeri görgü tespit tutanağı, şikâyetçi beyanı ve Söke 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 11.12.2012 tarihli ve 2012/105 Esas, 2012/555 Karar sayılı kararı ile sabit olduğu kabul edilerek, sanık hakkında atılı mala zarar verme suçundan da mahkûmiyet kararı verilmiştir.
2.Söke 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 11.12.2012 tarihli ve 2012/105 Esas, 2012/555 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 116/1. maddeleri uyarınca verilen mahkûmiyet kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 11.06.2015 tarihli ve 2014/11741 Esas ve 2015/12177 Karar sayılı kararı ile hükmün onanmasına karar verildiği tespit edilmiştir.
IV. GEREKÇE
5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Söke 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.12.2015 tarihli ve 2015/375 Esas, 2015/460 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.