YARGITAY 2. CEZA DAİRESİ

2. Ceza Dairesi         2023/691 E.  ,  2023/2320 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/500 E., 2022/556 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.09.2010 tarihli ve 2010/72363 Esas numaralı iddianamesi ile sanığın olay günü mağduru oyalayarak cebindeki parasını çalmak suretiyle hırsızlık suçunu işlediğinden bahisle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-b ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. ... 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.05.2012 tarihli ve 2010/618 Esas, 2012/383 Karar sayılı kararı ile sanığın hırsızlık suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e. maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
3. ... 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.05.2012 tarihli ve 2010/618 Esas, 2012/383 Karar sayılı kararının o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 01.10.2014 tarihli ve 2013/32421 Esas, 2014/22625 Karar sayılı kararı ile sanığın mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesi nedenine dayanılarak hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
4. Bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, ... 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.11.2022 tarihli ve 2014/500 Esas, 2022/556 Karar sayılı kararı ile sanığın hırsızlık suçundan, suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı Kanun'un 142/2-b, 168/2, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık temyiz dilekçesinde; davanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmesini talep etmiş; sanık müdafii temyiz dilekçesinde; sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, lehe hükümler ile 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin uygulanmaması, 5237 sayılı Kanun'un 168/2. maddesi uyarınca üst hadden indirim yapılmaması ve uzlaşma yolunun işletilmemesi nedenlerinden dolayı usul ve yasaya aykırı hükmün bozulması gerektiğini bildirmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay günü gündüz vakti yolda yaya olarak yürümekte olan mağdurun yanına gelen şahısların yere düşen içi para dolu mendili kullanmak suretiyle mizansen yaparak mağduru oyaladıkları, mağdurun şahısların yanından ayrılmasından sonra cebindeki 1.250,00 TL paranın alındığını fark ettiği, soruşturma ve kovuşturma aşamalarında fotoğraf üzerinden ve canlı olarak yaptırılan teşhis işlemleri ile mağdurun sanığı kesin ve net biçimde teşhis ettiği, mahkemece mağdurun aşamalardaki tutarlı beyanları ve teşhis işlemlerine dayanılarak sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyet kararı verildiği tespit edilmiştir.
2. 15.01.2010 tarihli fotoğraf teşhis tutanağı, 13.04.2011 tarihli ifadeli teşhis tutanağı, mağdurun beyanları ile sanığın savunmaları dosya içerisindedir.
IV. GEREKÇE
Mağdurun aşamalardaki istikrarlı anlatımları ile sanığın fotoğraf üzerinden ve canlı olarak mağdur tarafından kesin ve net biçimde teşhis edilmesi karşısında sanığın eyleminin sübuta erdiğine dair mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş; sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-b. maddesinde öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-d ve 67/4. maddelerine göre hesaplanan 15 yıl ve 22 yıl 6 aylık zamanaşımı sürelerinin dolmadığı, sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesi gereği takdirî indirim sebebi uygulandığı, netice olarak belirlenen ceza miktarı bakımından seçenek yaptırımlara çevirme kurumunun uygulanma imkânı bulunmadığı gibi sanığın hakkında lehe hükümlerin uygulanmasına ilişkin bir talebinin de olmadığı, 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun uygulanması bakımından ise yeterli ve kanunî gerekçe gösterildiği, 5237 sayılı Kanun'un 168/2. maddesi uyarınca üst hadden indirim oranı uygulandığı, atılı suçun uzlaşmaya da tabi olmadığı anlaşıldığından hükümde bu yönleriyle de hukuka aykırılık bulunmamış; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.11.2022 tarihli ve 2014/500 Esas, 2022/556 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.