YARGITAY 2. CEZA DAİRESİ

2. Ceza Dairesi         2023/5732 E.  ,  2024/1626 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet (karar), temyiz isteminin reddi (Ek Karar)
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında hükmolunan 12.07.2017 tarihli ve 2015/8 Esas, 2015/584 Karar sayılı kararın sanığa Isparta Açık Ceza İnfaz Kurumunda bulunduğu sırada (yokluğunda), 5271 sayılı CMK'nın 263. maddesi ihtaratı olmaksızın ve adlî tatil içinde 29.07.2021 tarihinde tebliğ edilmesi üzerine sanığın 02.08.2021 tarihinde eski hâle getirme ve temyiz isteminde bulunduğu, sanık hakkında hükmolunan 14.04.2015 tarihli kararın da sanığın yokluğunda verilip, doğrudan MERNİS şerhi ile aynı konutta oturan babasına 28.04.2015 tarihinde Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, bu hâliyle yapılan gerekçeli karar tebliğinin geçersiz olduğundan ve eski hâle getirme isteği hakkında karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olduğundan sanığın taleplerinin reddine ilişkin 12.07.2021 tarihli ek kararın hukuki değerden yoksun olması sebebiyle anılan ek kararın kaldırılmasına, 02.08.2021 tarihli eski hâle getirme ve temyiz talebinin yerinde olduğunun kabul edilmesine karar verilerek 14.04.2015 günlü kararın temyiz incelemesinde;
5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ele yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen TCK'nın 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2021 taihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafi atanması ve savunmasının müdafii huzurunda alınması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun'un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma haklarının kısıtlanması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 05.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.