YARGITAY 2. CEZA DAİRESİ

2. Ceza Dairesi         2023/521 E.  ,  2024/1984 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/122 E., 2016/226 K.
ŞİKÂYETÇİ : ...
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Tavas Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.05.2014 tarihli ve 2014/178 Esas No.lu iddianamesi ile sanığın 26.04.2014 günü şikâyetçinin evinden bankamatik kartını aldığı ve aynı gün bu karttan iki seferde toplam 690,00 TL para çektiği, bilahare kartı yerine koyduğu iddiasıyla hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 116/1, 43/1, 245/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.
2. Tavas Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli ve 2014/122 Esas, 2016/226 Karar sayılı kararı ile sanığın hırsızlık, banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 62/1, 245/1, 43/1, 62/1, 52/1-2, 116/1, 43/1, 62, 53/1. maddeleri uyarınca sırasıyla 1 yıl 7 ay 7 gün hapis ve 40,00 TL adlî para cezası, 1 yıl 8 ay hapis ve 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve her üç suç yönünden hak yoksunluklarının ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi şikâyetçinin kartını rızası ile verdiğine, belli zamanlarda maaşını çekip kendisine verdiğine, ceza verilmemesi gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Sanık ile şikâyetçinin suç tarihinde kiracı ve ev sahibi oldukları, sanığın şikâyetçinin evinin kapısının açık olmasından faydalanarak çekyatın üzerinde poşete sarılı bankamatik kartını aldığı ve bu kartla iki seferde toplam 690,00 TL nakit para çektiği, sanığın atılı suçlamaları kabul ettiği, böylelikle sanığın hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarını işlediği kabulüyle mahkûmiyetine karar verilmiştir.
2.Sanık savunması, şikâyetçi beyanları, kamera kaydı dosya içerisinde mevcuttur.
IV. GEREKÇE
1.Şikayetçinin soruşturma ve kovuşturma aşamalarındaki beyanları ile sanığın her iki aşamadaki savunmaları dikkate alındığında şikâyetçinin kartını rızası ile verdiği yönündeki temyiz nedeni reddedilmiş, şikâyetçinin evinin açık olan kapısından girip bankamatik kartını alarak; üzerinde yazan şifre ile bu kartı kullanmak suretiyle para çeken sanık hakkında anılan suçlardan mahkûmiyet hükümleri kurulmasında isabetsizlik görülmemiştir.
2.Şikâyetçinin 17.07.2014 tarihli duruşmadaki beyanında çalınan bankamatik kartının yerine koyulduğunu ifade etmesine rağmen hırsızlık suçunda 5237 sayılı Kanun'un 168/1. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesinde hukuka aykırılık görülmüştür.
3.Şikâyetçinin zararının giderildiğine ilişkin beyanı esas alınarak banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçunda etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması yerinde bulunmakla birlikte; zararın giderildiği zaman dilimi netleştirilmeden doğrudan 5237 sayılı Kanun'un 168/2. maddesinin uygulanmasında hukuka aykırılık görülmüştür.

4.Sanığın 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uygulamasına esas alınan ilâmının aynı Kanun'un 141. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna ilişkin olması ve 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Yasa'nın 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın tekerrüre esas alınan ilâmına konu 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alındığında ve sanığın tekerrüre esas alınabilecek başka sabıkasının bulunmadığının anlaşılması karşısında, tekerrüre esas alınan bu ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerekliliği nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.
5.Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 245/1, 43/1 ve 168/2. maddeleri gereği belirlenen 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası üzerinden aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak sonuç cezanın 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası yerine, 1 yıl 7 ay 7 gün hapis cezası olarak fazla tayin edilmesinde hukuka aykırılık görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tavas Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli ve 2014/122 Esas, 2016/226 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.