YARGITAY 2. CEZA DAİRESİ

2. Ceza Dairesi         2023/4260 E.  ,  2023/2446 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/381 E., 2015/711 K.
SUÇ : Kamu malına zarar verme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında, Bafra Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 04.06.2015 tarihli ve 2015/2265 soruşturma numaralı iddianame ile; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 152/1-a ve 53/1 maddeleri uyarınca hırsızlık suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Bafra 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.10.2015 tarihli ve 2015/381 Esas, 2015/711 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-a, 168/2 ve 62/1. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
O yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri; sanığın zararı gidermesi için yeterli süre verilmeyip pişmanlık iradesini gösterdiğinden bahisle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168/2. maddesinin uygulanmasının yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Olay günü sanığın kalmış olduğu ceza infaz kurumunun avukat görüş yeri odasında bunalıma girerek kalmış olduğu odanın sunta parçalarını kırdığı, ve savunmasında atılı suçu kabul ettiğinin tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
IV.GEREKÇE
5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, herhangi bir hukuka aykırılık bulunmayan hükme yönelik, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;
Sanığın savunmasında; zararı gidermek istediğini beyan etmesi karşısında; gerektiğinde ödeme yeri de belirlenmek suretiyle sanığa makul bir süre içerisinde zararı tazmin etme imkânı sağlanıp sonucuna göre hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168/2. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükümlerini uygulama olanağının tartışılması gerektiği gözetilmeden, yasal olmayan gerekçelerle sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bafra 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.10.2015 tarihli ve 2015/381 Esas, 2015/711 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak, BOZULMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi