WhatsApp Hukuki Asistan

Yeni

Son Karar yapay zeka destekli hukuk asistanınız artık WhatsApp üzerinden cebinizde. Aşağıdaki hizmetlerden dilediğinizi seçerek WhatsApp asistanınıza soru sorarak hemen kullanmaya başlayabilirsiniz.

Hukuki Destek Alma
Hukuki sorularınız için anında uzman desteği alın
Yargıtay ve BAM Kararı Arama
Emsal kararlar ve içtihatlar için arama yapın
Dava Dilekçesi Hazırlama
Yapay zeka ile hızlı ve profesyonel dilekçeler oluşturun
Sözleşme Hazırlama
Özelleştirilmiş sözleşme şablonları oluşturun
Loading Logo

sonkarar

Sayfa Yükleniyor

Son güncelleme: 27 Temmuz 2026

YARGITAY 2. CEZA DAİRESİ

A- A A+

2. Ceza Dairesi         2023/28203 E.  ,  2024/1614 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma,
mala zarar verme
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1- Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-b maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
2- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın atılı suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığına, zarar tespiti sırasında yalnızca şikâyetçiler ve katılanın beyanının esas alındığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
a- Sanığın olay tarihinde gece vakti katılan ve şikâyetçilerin ikamet ettikleri apartmanın bodrum katına inip, depo olarak kullanılan ve her biri katılan ve şikâyetçilere ait, ayrı ayrı kilitli olan odaların kapı kilitlerini kırdıktan sonra katılanın odasından matkap, spiral testere, boya püskürtme makinesi, halı ve bakır kabloları alıp, şikâyetçilerin odalarından ise alacak bir şey bulamaması şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın kapıları ayrı ayrı kilitli olan depoların farklı kişilere ait olduğunu bilebilecek durumda olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın katılan ve şikâyetçilere yönelik ayrı ayrı hırsızlık suçundan mahkûm edilmesi yerine, yazılı şekilde tek hırsızlık suçundan mahkûm edilmesi suretiyle eksik ceza tayini,
b- 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 108/3. maddesi hükmü uyarınca ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda hükümlünün koşullu salıvermeden yararlanamayacağı göz önüne alınarak, hırsızlık suçundan kurulan hükümde sanığa ait tekerrüre esas alınan Antalya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.10.2019 tarihli ve 2019/281 Esas, 2019/778 Karar sayılı ilamı ile verilen 5 ay hapis cezası ile mahkûmiyetine ilişkin ilamında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesinin uygulandığı anlaşılmakla, ikinci kez mükerrir olan sanık hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 13.07.2023 tarihli ve 2023/1384 Esas, 2023/2210 Karar sayılı hükmünün 5271 sayılı Kanun'un 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde aynı Kanun'un 307/5. maddesinin gözetilmesine, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca takdiren Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.