YARGITAY 2. CEZA DAİRESİ

2. Ceza Dairesi         2023/18864 E.  ,  2024/1576 K.
"İçtihat Metni"

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/132 E., 2022/657 K.
ŞİKÂYETÇİLER : ..., ...
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.11.2013 tarihli ve 2013/53024 Esas nolu iddianamesi ile sanığın, şikâyetçiler tarafından kullanılan telefonu emaneten aldıktan sonra geri getirmemesi şeklindeki eylemi nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 155/1, 53. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.
2.İstanbul Anadolu 63. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.05.2015 tarihli ve 2014/1169 Esas, 2015/915 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun 141/1, 62, 50. maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
3.Yukarıda anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 06.02.2020 tarihli ve 2019/14233 Esas, 2020/2064 Karar sayılı kararı ile uzlaştırma işlemleri yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumun değerlendirilmesi ve sanığın savunma hakkının kısıtlanması gerekçeleri ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
4.İstanbul Anadolu 63. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.04.2022 tarihli ve 2021/132 Esas, 2022/657 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 141/1, 168/2, 62, 50. maddeleri uyarınca 3.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz talebi, şikâyetçilerin beyanlarının doğru olmadığı, telefonu çalmadığı, verilen kararın haksız olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Şikâyetçi ..., bir alışveriş merkezi şantiyesinde çalışmakta iken, sanığın yanına gelerek telefonunu istediği, ancak telefonun şarjının olmadığını öğrenince, isterse telefonu şarj edebileceğini ifade ederek şikâyetçiden, içinde aynı zamanda diğer şikâyetçi Bünyamin'e ait hattın da takılı olduğu, suça konu telefonu aldığı ve bir daha geri getirmediği, Bünyamin ve Tuncay'ın polise ihbarda bulunduğu, sanığın aşamalardaki ifadelerinde cep telefonunu aldığını beyan ederek tevilli ikrarda bulunduğu, yargılama aşamasında şikâyetçilerin zararının giderildiği, uzlaşma işlemlerinin olumsuz sonuçlandığı, İlk Derece Mahkemesince hırsızlık suçundan sanığın mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.
2.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 63. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.04.2022 tarihli ve 2021/132 Esas, 2022/657 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.