YARGITAY 2. CEZA DAİRESİ

2. Ceza Dairesi         2023/1508 E.  ,  2023/2282 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
EK KARAR TARİHİ : 05.11.2020 ( Asıl Karar Tarihi: 06.10.2020
EK KARAR SAYISI : 2020/1719 E., 2020/1993 K.
SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması
KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı
reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile ek kararın onanması

... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 05.11.2020 tarihli ve 2020/1719 Esas, 2020/ 1993 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesinin, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun’un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu’nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkânsızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin, şikâyetçi ...'e duruşma gününü bildiren davetiyenin şikâyetçinin taşınması nedeniyle iade olunduğu ve gerekçeli karar tebliğinin doğrudan MERNİS adresine Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi gereğince MERNİS şerhi ile eşine yapıldığının ve yapılan bu karar tebliği işleminin ise usulsüz olduğu, bu şekilde katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar gören şikâyetçinin yöntemine uygun şekilde açılan davadan haberdar edilmediği ve davaya katılması için olanak tanınmadığının anlaşılması karşısında, gerekçeli kararın usulüne uygun olarak şikâyetçiye tebliğ edilmesi, tebellüğ belgesi ile verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek, bu hususta ek tebliğname de düzenlendikten sonra incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.