YARGITAY 2. CEZA DAİRESİ

2. Ceza Dairesi         2023/12317 E.  ,  2023/2258 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/5188 E., 2023/26 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Gemlik Cumhuriyet Başsavcılığının 12.10.2022 tarihli ve 2022/8258 Soruşturma numaralı iddianamesi ile sanığın, katılanın yol kenarına park ettiği aracını gece saat 01.50 sıralarında anahtar uydurmak suretiyle çaldığından bahisle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143. ve 63. maddeleri uyarınca hırsızlık suçundan cezalandırılması talebi ile kamu davası açılmıştır.
2. Gemlik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.11.2022 tarihli ve 2022/572 Esas, 2022/603 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, ek savunma vermek suretiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-d, 143 ve 53. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.
3. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 10.01.2023 tarihli ve 2022/5188 Esas, 2023/26 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; takdiri indirim nedenlerinin uygulanması gerektiğine, sanık müdafiinin temyiz isteği; sanığın eyleminin kullanma hırsızlığı suçunu oluşturduğuna ve suça konu araçla kaza yapması sonucu, lastiğinin patlaması nedeniyle oluşan zararın tazmini için sanığa uygun süre tanınmadan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
İlk derece mahkemesi, dosyada mevcut kolluk tutanakları, katılanın beyanı ve sanığın savunması karşısında, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurmuştur. Şikâyetçi ..., oğlu katılan ... adına kayıtlı olan ... marka aracını, olay gecesi yol kenarına park ettiğini, saat 00.00 sıralarında aracın çalıştırılma sesini duyunca camdan baktığını ve aracı yerinde göremediğini, kolluğa haber verdiğini beyan etmiş, sanık parkta bir kontak anahtarı bulduğunu, çarşıya doğru giderken suça konu aracı görüp, bulduğu anahtarı denediğini, aracı çalıştırdığını beyanla atılı suçlamayı ikrar etmiştir. Dosyada mevcut olay yeri inceleme raporuna göre, aracın kapı ve kilit mekanizmasında zorlama izi olmadığı, kontak anahtarının araç üzerinde bulunduğu, düz kontak yapılmadığı, şikâyetçinin, aracın 2 anahtarı olduğunu ve ikisinin de kendisinde bulunduğunu, araç üzerindeki kontak anahtarının kendisine ait olmadığını beyan etmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
Sanığın temyiz isteği yönünden; ilk derece mahkemesinin, yasal, yeterli ve dosya içeriği ile örtüşen gerekçe ile takdiri indirim nedenlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verdiğinin anlaşılması, sanık müdafiinin temyiz isteği yönünden; kolluk tutanaklarına göre, sanığın suça konu araçla kovalamaca sonucu yakalandığı olayda, suçun işleniş şekli dikkate alındığında sanığın kullanma hırsızlığı suçunun düzenlendiği 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 146. maddesinde belirtilen, malı geçici bir süre kullanıp zilyedine iade etme kastının bulunmadığı ve katılanın zararının bulunmadığını beyan etmesi karşısında, sanık ve müdafisinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, herhangi bir hukuka aykırılık bulunmayan hükme yönelik, sanık ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 10.01.2023 tarihli ve 2022/5188 Esas, 2023/26 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gemlik 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.