YARGITAY 2. CEZA DAİRESİ

2. Ceza Dairesi         2021/9249 E.  ,  2023/2429 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/394 E., 2016/689 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Hakkında Kanun'un 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.... Cumhuriyet Başsavcılığının 28.02.2012 tarihli ve 2012/6712 soruşturma numaralı iddianamesi ile sanığın şikâyetçinin sorumlu olarak görev yaptığı Memişoğlu Tat Bakliyat isimli işyerinin kaynak işini yaptığı, olay günü iş nedeniyle kendisine teslim edilen kaynak makinesi ve beton kırıcıyı tamir ettirmek bahanesiyle alıp Müslüm Yüksek isimli şahsa satmak suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinden bahisle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 155/2 ve 62. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.
2. ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.07.2016 tarihli ve 2016/394 Esas, 2016/689 Karar sayılı kararı ile sanığın ek savunma verilmek suretiyle hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 168/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık temyiz dilekçesinde; kararı temyiz etmek istediğini belirtmekle yetinmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. İlk derece mahkemesince; şikâyetçinin, işyerinde bulunan kaynak makinesi ile beton kırıcıyı tamir etmesi için sanığı işyerine çağırdığı, sanığın, işyerinde bulunan bu makineleri alıp sattığı, bu suretle eylemin, hırsızlık suçunu oluşturduğunun kabulüyle sanık hakkında hırsızlık suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.
2. Sanık aşamalarda pişman olduğunu beyanla, makineleri sattığı yeri kolluğa gösterip, soruşturma aşamasında tam iadeyi sağlamış, kovuşturma aşamasında ifadesi alınamayan şikâyetçinin, soruşturma aşamasındaki beyanı ile yetinilmiştir.
IV. GEREKÇE
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 26.03.2013 gün ve 2012/6-1232 Esas - 2013/106 Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere; “4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 763. maddesi uyarınca suça konu eşyayı bir üçüncü kişiye satmak suretiyle zilyetliği devreden sanığın, satıştan elde ettiği menfaati iade etmeden, üzerinde tasarruf yetkisi bulunmayan eşyayı sattığı yeri göstermesi, etkin pişmanlık olarak değerlendirilemeyeceği gibi, eşyanın satın alınan kişiden alınarak mağdura iade edilmiş olması da 5237 sayılı Kanun'un 168. maddesi kapsamında sanık tarafından gerçekleştirilmiş bir iade veya tazmin olarak kabul edilemeyeceğinden, suça konu makinelerin satıldığı ...'in zararının giderilip giderilmediği araştırılmadan, aynı Kanun'un 168. maddede düzenlenen etkin pişmanlık hükümleri uyarınca cezasında indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış, aynı Kanun'un 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.07.2016 tarihli ve 2016/394 Esas, 2016/689 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak
ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.