YARGITAY 2. CEZA DAİRESİ

2. Ceza Dairesi         2021/22659 E.  ,  2023/2418 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2019/74 Esas, 2020/1 Karar
SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek onama, düşme

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Hekimhan Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.07.2010 tarihli ve 2010/162 numaralı iddianamesiyle sanık hakkında katılanın iş yerine girerek çekmece içerisindeki anahtarla kasayı açıp kasa içindeki tabanca ile bu tabancaya ait 3 adet şarjör ve 15 adet dolu fişeği çaldığından bahisle hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-d, 116/2-4. maddelerinin uygulaması talebiyle kamu davası açılmıştır.
2. Hekimhan Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2013 tarihli ve 2010/93 Esas, 2013/99 Karar sayılı kararı ile hırsızlık suçundan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/2-d, 143, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 116/2-4, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.
3. Hekimhan Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2013 tarihli ve 2010/93 Esas, 2013/99 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 17. Ceza Dairesinin, 14.02.2019 tarihli ve 2018/7689 Esas, 2019/1737 Karar sayılı ilâmında;
"Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, başkasına ait kimlik bilgilerini kullanma, 6136 sayılı Yasa'ya muhalefet suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I)Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasa'ya muhalefet suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmemiş ise de, hükümlülüğün yasal sonucu olarak infaz aşamasında dikkate alınması olanaklı görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...’nun temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
II)Sanık ...’nun, müşteki ...’e yönelik başkasına ait kimlik bilgilerini kullanma suçundan kurulan hükme ve katılan ... ...’ya yönelik hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
1-Sanık ...’nun, ...'in kaybettiği ehliyeti bularak, daha önceki hırsızlık dosyalarında kullanıp parmak izi kaydı oluştuğundan, kayıtlarda ...'in ismi ile sanık ...’nun parmak izi eşleştiğinden dolayı, dosyada soruşturmaya şüpheli ... olarak başlandığı, sanığın dava açılmadan önce incelemeye konu dava için ... ismini kullanmadığı ayrıca ... olarak mahkemeye ismini vermediği, bu hali ile başkasına ait kimlik bilgilerini kullanma suçu unsurları itibarıyla oluşmadığı gözetilmeden mahkûmiyetine karar verilmesi,
2-Müştekinin aşamalardaki beyanlarında; hırsızlığın gerçekleştiği kasayı, senet almak için açtığı zaman içindeki silahın bulunduğu çantanın olmadığını fark ettiğini belirtmesi ve sanığın suçu gündüz vakti 08.00-12.00 arasında işlediğini savunması karşısında; dosya kapsamından suçun gece işlendiğine ilişkin kanıtlar denetime olanak verecek biçimde gösterilmeden hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın TCK'nun 143/1. maddesiyle artırılması,
3-Müştekinin aşamalardaki beyanlarında olayı sonradan fark ettiğini belirttiği, sanığın suçu gündüz vakti işlediğini savunduğu, dosya kapsamında suçun gece işlendiğine ilişkin delilin bulunmadığı gözetilmeksizin sanığın TCK'nun 116/1. maddesi yerine TCK'nun 116/4. maddesi ile hüküm kurulmak suretiyle sanığa fazla ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nun temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, karar verildiği,
4. Bozma kararı sonrası Hekimhan Asliye Ceza Mahkemesinin 08.01.2020 tarihli ve 2019/74 Esas, 2020/1 Karar sayılı kararıyla hırsızlık suçundan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/2-d, 62/1, 58 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 116/2, 62/1, 58 ve 53. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık 09.01.2020, 15.03.2021 tarihli temyiz dilekçelerinde, şikâyetçinin şikâyetinden vazgeçmesinden dolayı uzlaşma hükümlerinin uygulanmasını, zaman aşımı şartlarının oluştuğunu bu nedenlerle kararın bozulmasını talep etmiştir.
III. OLAY ve OLGULAR
1.Sanığın, olay tarihi olan 30.03.2007 günü belirlenemeyen zamanda, katılan ...'nın iş yerine girerek anahtar uydurmak suretiyle iş yerinde bulunan kasa içerisindeki bulundurma ruhsatlı Baretta marka L86860Z seri nolu tabanca ile bu tabancaya ait 3 adet şarjör ve 15 adet dolu fişeği çaldığı, kasa üzerinden alınan parmak izinin dosyada hakkında beraat kararı verilen sanık ... isimli şahsa ait olduğunun tespit edildiği ancak sanık ...'nun, ...'in kaybettiği ehliyeti bularak, daha önceki hırsızlık dosyalarında kullanıp parmak izi kaydı oluşturduğundan dolayı ... hakkında beraat kararı verildiği, kasa üzerinden alınan parmak iziyle sanık ...'nun parmak izinin eşleştiğinin tespit edildiği anlaşılmakla sanığın üzerine atılı hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlâl etme suçlarından mahkûm olduğu belirlenmiştir.
2.12.03.2010 tarihli ekspertiz raporu, 09.04.2007 tarihli Parmak İzi Biyometrik iz raporu ve 30.03.2007 tarihli olay yeri görgü ve tespit tutanağının dosya içerisinde mevcut olduğu anlaşılmıştır.
3.Sanık aşamalarda alınan savunmalarında üzerine atılı suçlamayı kabul etmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
1.Mahkemenin 26.04.2013 tarihli kararında sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesinin uygulanmaması ve bu kararın sanık tarafından temyiz edilmesi nedeniyle sanığın 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkı söz konusu olduğundan anılan maddeden uygulama yapılamayacak olması ayrıca tekerrüre esas alınan ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/217 Esas, 2015/362 Karar sayılı kararının davaya konu suç tarihinden sonra 10.04.2018 tarihinde kesinleşmesinden dolayı tekerrüre esas alınmayacağının gözetilmemesi nedeniyle hükümde hukuka aykırılık bulunmuştur.
2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

B. İş Yeri Dokunulmazlığını İhlâl Etme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Sanık ...'nun katılanın iş yerine hırsızlık amacıyla girmesi şeklinde gerçekleşen eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 116/2. maddesinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, TCK'nın 66/1-e, 66/2, 67/4 maddeleri uyarınca hesaplanan 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin 30.03.2007 olan suç tarihinden 08.01.2020 olan karar tarihine kadar geçmiş bulunduğu belirlenmiştir.
V. KARAR
A. Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünde (A) başlıklı paragrafın (1.) bendinde açıklanan nedenle Hekimhan Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.01.2020 tarihli ve 2019/74 Esas, 2020/1 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği ilgili hüküm fıkrasından tekerrür hükümlerinin çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
B. İş Yeri Dokunulmazlığını İhlâl Etme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünün (B) başlıklı paragrafında açıklanan nedenle Hekimhan Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.01.2020 tarihli ve 2019/74 Esas, 2020/1 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1-1 maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi uyarınca gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.