YARGITAY 12. CEZA DAİRESİ

12. Ceza Dairesi         2023/3813 E.  ,  2024/435 K.
"İçtihat Metni"

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
DAVA TARİHİ : 09.09.2014
KARAR : Davanın kısmen kabulü
TEMYİZ EDENLER : Davacı vekili, Davalı vekili
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin reddi ile hükmün onanması

Dairemizce verilen bozma kararı üzerine davacı hakkında Mahkemece kurulan hükmün; davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 1086 sayılı HMUK'un 427. ve 1412 sayılı CMUK'un 317. maddeleri gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Mahkemece; davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 100.000,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminatın tahliye tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddi ne karar verilmesi nedeniyle hükmün davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizce davacının açıklanması geri bırakılan hapis cezasından fazla olan tutukluluk süresi bakımından davacı lehine tazminata hükmedilmesi gerektiği gerekçesi ile hüküm bozulmuş, bozma ilamı üzerine mahkemece davanın kısmen kabulü ile 7.031,66 TL maddi ve 9.750,00 TL manevi tazminatın tahliye tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz istemlerinin reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davalı vekilinin temyiz sebepleri; tazminat şartlarının oluşmadığına, hükmedilen tazminat miktarının fazla olduğuna ve davanın reddine karar verilmesi gerektiğine, davacı vekilinin temyiz sebepleri; hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarının eksik olduğuna, gözaltında ve tutuklu kalınan sürenin tamamı bakımından tazminata hükmedilmesi gerektiğine, tahliye tarihinden faize hükmedilmesinin ve hükmedilen vekalet ücretinin hatalı olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU
Tazminat talebinin dayanağı olan Diyarbakır 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/266 Esas – 2010/636 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının 2911 sayılı Yasaya muhalefet suçundan 22.03.2008 - 01.10.2010 tarihleri arasında 923 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda davacının 2911 sayılı Yasada düzenlenen direnme suçundan 5 ay, toplantı ve yürüyüşe silahlı katılma suçundan 5 ay ve aynı yasanın 32/2 ile 33/2 maddeleri yollamasıyla görevi yaptırmamak için direnme suçundan 7 ay 15 gün olmak üzere toplam 17 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükümlerin CMK'nın 231/5 mddesi gereğince açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 21.10.2011 tarihinde kesinleştiği, UYAP üzerinden yapılan kontrolde, davacının hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların denetim süresi dolmadan 27.06.2016 tarihinde kasten yaralama suçunu işlediği, Orhaneli Asliye Ceza Mahkemesinin bu suçtan mahkumiyetine karar verdiği ve kararın 11.02.2017 tarihinde kesinleştiği tespit edilmiş ise de, davacının temyiz incelemesi sırasında 14.03.2021 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, açıklanması geri bırakılan hükümlerin açıklanması suretiyle dosyanın yeniden ele alınamayacağı göz önünde bulundurulduğunda, 923 gün gözaltında ve tutuklu kalan davacı hakkında verilen 17 ay 15 gün hapis cezasından fazla olan 398 gün için maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi gerektiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, davalı vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü tüm, davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CUMK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.02.2024 tarihinde karar verildi.