YARGITAY 12. CEZA DAİRESİ

12. Ceza Dairesi         2022/390 E.  ,  2024/403 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
DAVA TARİHİ : 28.05.2018
HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEMYİZ EDENLER : Davacı vekili, davalı vekili
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A. Davacı vekilinin temyiz istemi yönünden;
Karar tarihi itibarıyla temyiz kesinlik sınırının 72.070,00 TL olduğu; çocuğun cinsel istismarı suçundan 24.10.2016 – 31.01.2017 tarihleri arasında 99 gün tutuklu kalan davacının 30.000,00 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesince 4.440,80 TL maddi ve 6.500,00 TL manevi tazminata hükmedilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda maddi tazminatın 4.309,63 TL' ye indirilmesi suretiyle düzeltilerek esastan ret kararı verilmesi nedeniyle reddedilen toplam 69.190,37 TL hükmün davacı açısından kesin olduğundan, 6100 sayılı HMK’nın 24.11.2016 tarih ve 6763 sayılı Kanun'un 42. maddesi ile değişik 362. maddesinin 1/a bendinde yer alan temyiz sınırı ve reddedilen tazminat miktarına göre hükmün kesin olması nedeniyle, davalı vekilinin temyiz istemin CMK'nın 298. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE;

B. Davalı vekilinin temyiz istemi yönünden;
Davalı vekili, yokluğunda verilen hükme karşı, davacı tarafın temyiz dilekçesinin kendisine tebliği üzerine süresinde verdiği dilekçesinde hükme ilişkin sebeplerini bildirerek temyiz isteminde bulunmuş ise de, davalı tarafın temyiz isteminin, esasen davacı tarafın temyiz istemine bağlı olarak doğan tamamlayıcı temyiz dilekçesi mahiyetinde olduğu, bu kapsamda, davacının temyiz talebinin miktar bakımından kesin olması nedeniyle reddine karar verilmesi karşısında, davalı tarafın katılma yoluyla hükmü temyiz etmesinin mümkün olmadığı anlaşıldığından, davalı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, oy birliğiyle REDDİNE, dosyanın gereği için Adana 14. Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin de Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE;

05.02.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.