YARGITAY 12. CEZA DAİRESİ

12. Ceza Dairesi         2020/9745 E.  ,  2023/1458 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

Sanıklar hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Karapınar Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.02.2016 tarihli ve 2015/196 Esas, 2016/119 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 08.11.2020 tarihli, 2016/184899 sayılı ve onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteği; sanıkların atılı suçu işlediklerinin sabit olması karşısında savunmalarına itibar edilerek beraat hükmü tesis edilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemenin Kabulü;
"Sanıklar hakkında üzerlerine atılı 2863 sayılı Yasaya muhalefet suçunu işledikleri iddiasıyla dava açılmış ise de; sanıkların üzerlerine atılı bu suç iddilarını kabul etmeyişleri, sanıkların suça konu yeri kazdıklarına dair mahkemede dinlenen tanıkların görgüye dayalı olmayan beyanlarından başka herhangi bir delil olmayışı, sanıkların söz konusu savunmalarının aksinin ispatlanamayışı hususları bir arada değerlendirilerek, sanıkların üzerlerine atılı 2863 sayılı Yasaya muhalefet suçunu işledikleri hususunda her türlü şüpheden uzak kanaate mahkememizce varılamamış olması nedeniyle, söz konusu suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmamasından ötürü 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince müsnet suçtan sanıkların beraatlerine karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur."

2. Karapınar Cumhuriyet Başsavcılığının 09.03.2015 tarihli ve 2015/171 Esas sayılı iddianamesi ile sanık ...'nin olay tarihinden birkaç gün önce tanık ...'i ikametine davet ederek diğer sanıklar ... ve ... ile birlikte tanık ...'ya hitaben, arazisinde gömü olduğunu, araziyi kazarak gömüyü bulup kendisiyle paylaşmak istediklerini söyledikleri, tanık ...'nın teklifi kabul etmemesi üzerine sanıkların, tanık ...'dan en azından ses çıkarmamasını istedikleri, olay günü tanık ...'nın, . Mahallesi,.ı Mevkii olarak bilinen ve tapuda Seyrekler Mevkii olarak geçen ... isimli akrabasına ait arazide kazı yapılmış olduğunu farkederek, durumu ...'a bildirdiği, adı geçen şahsın da jandarmaya haber vermesi üzerine olay yerinde yapılan incelemelerde ... makinesi ile 3 metre derinliğinde kazı yapılmış olduğunun tesit edildiği, tanık ... ve ...'un hazırlık ifadelerinde, kazı mahallinin sapa bir yer olması nedeniyle bu yeri bilmeyen kişiler tarafından kazılamayacağını belirtmeleri üzerine sanıklar hakkında izinsiz kazı yapmak suçundan dava açıldığı anlaşılmıştır.

3. Sanıklar ..., ... ve ... aşamalarda değişmeyen tüm savunmalarında, atılı suçlamayı reddederek suça konu kazı ile bir ilgilerinin bulunmadığını beyan etmişlerdir.

4. Mahkemece tanık sıfatıyla dinlenen ..., ..., . ve ...'un beyanlarından, dava konusu olaya ilişkin olarak görgüye dayalı bir bilgilerinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
1. Dosya kapsamında mevcut tüm bilgi ve belgeler, sanık savunmaları ve tanık ifadeleri birlikte değerlendirildiğinde, atılı suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçesiyle beraat hükümü tesis edilmesinde, hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle . Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.02.2016 tarihli ve 2015/196 Esas, 2016/119 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.05.2023 tarihinde karar verildi.