YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2023/5561 E.  ,  2024/1406 K.
"İçtihat Metni"
B O Z M A Ü Z E R İ N E
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/303 E., 2023/14 K.
SUÇ : Muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge düzenleme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Perşembe Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.04.2016 tarihli ve 2015/21 Esas, 2016/258 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge düzenleme suçundan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (a) bendinin ikinci cümlesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43, 62, 51 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 18 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın ertelenmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Perşembe Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.04.2016 tarihli ve 2015/21 Esas, 2016/258 Karar sayılı kararının sanık müdafisi tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 31.05.2022 tarihli ve 2021/7083 Esas, 2022/10717 Karar sayılı kararı ile "Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Perşembe Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.01.2023 tarihli ve 2022/303 Esas, 2023/14 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge düzenleme suçundan 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (a) bendinin ikinci cümlesi, 5237 sayılı Kanun'un 43, 7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile eklenen 213 sayılı Kanun'un üçüncü ve dördüncü fıkraları, 62, 51 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın ertelenmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafinin temyiz isteği; zamanaşımı süresinin dolduğuna, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
5271 sayılı CMK’nin 216. maddesinin 1. fıkrasındaki düzenleme uyarınca kovuşturmanın sona erdirilmesi ve hükmün tesis ve tefhimine geçilmesi öncesinde son konuşan tarafın hazır bulunan sanık müdafii olması gerektiği cihetle; hükmün verildiği 12.01.2023 tarihli duruşmada katılan vekilinin esas hakkındaki beyanları üzerine hazır olan sanık müdafiine cevap verme hakkı ve son söz tanınmayarak duruşmanın bittiği belirtilip hüküm kurularak savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 216 ncı maddesinin birinci fıkrasına aykırı davranılması nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Perşembe Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.01.2023 tarihli ve 2022/303 Esas, 2023/14 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.02.2024 tarihinde karar verildi.